పుట:Chanpuramayanam018866mbp.pdf/29

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది

14 చంపూరామాయణము

చ. మునివటువేషధారు లతిమోహనశీలురు వా రయోధ్యకుం
జని యొకనాఁడు నాగరకసన్నిధి రామచరిత్ర మింపుసొం
పున నెనయించుగాణలఁ దముం గనుఁగోఁ గొలువుండి పిల్వఁ బం
పిన రఘువీరుఁ జేరి వినిపింపఁ దొడంగిరి గీతిఁ దత్కృతిన్. 87

సీ. మాటలజవరాలిమగనికి నామభేదంబు లేకటకంబుధరణిసురులు
బలుజాళువాగట్టువిలుకానికిఁ బటాంతరంబు లేనగరంబురాజమణులు
నిధు లింటనుండుమన్నీనికి నపరావతారంబు లేవీటియూరుజనులు
హలముఖాత్తశ్రీల హర్యగ్రజునకుఁ బర్యాయంబు లేపురియంఘ్రిభవుల
గీ. వెలయు నది సారవాజగంధిలసమీర, వికసితారామవాటికావిహరమాణ
కీరకలకంఠకలకలోద్గీతబిరుద రతీవధూజాని సాకేతరాజధాని. 88

ఉ. ఆపుర మేలు మానవకులార్ణవపూర్ణశశాంకుఁ డుగ్రబా
ణాపహృతాశరోత్కరగళాంతరలోహితజాలతైలసం
దీపితదోఃప్రతాపమయదీపశిఖాపతయాళుశత్రుగో
త్రాపతిజాతకై తవపతంగుఁడు పఙ్క్తిశతాంగుఁ డున్నతిన్. 89

సీ. తనశౌర్యశిఖ కుల్కి వినునీథి కెగబ్రాఁకుభానునంద పతంగతానుభూతి
తనసైన్యధాటిచే వనుల కేగువిరోధిసతులపల్కులయంద శౌకరీతి
తన కేలుబడి యైనధరలో నిరవుకొన్న వారలాయువునంద వర్షభూమ
తనరాజధానిలోఁ దనరు భూమినిలింపవరులయంద నవార్షవైభవంబు
గీ. తనధృతిఁ జలించుకులధరాధరములంద, గైరికభరంబు తనసోయగంబుఁ జూచు
మదవతులయండ కంటకాభ్యుదయ మొదవ, ధారణి నిరీతిగా నేలె దశరథుండు. 90

శా. సప్తద్వీపయుతావనిన్ బహుసమాసాహస్ర మి ట్లేలియున్
నప్తల్ పౌత్రులు పుత్రులుం గలుగుపుణ్యం బేమియున్ లేమికిం
బ్రాప్తస్వాంతదురంతచింతఁ బరితాపం బొందువాఁ డొక్కనాఁ
డాప్తామాత్యులతోడ మంతనమునం దాభూవరుం డి ట్లనున్. 91

సీ. కలిమితొయ్యలి మెలంగనిమురారియురంబు చిన్నివెన్నెల లేనిశివునిశిరము
కలకంఠనికరంబు నెలకోని లేమావి యంచలపదువు డాయనికొలంకు
పారిజాతము వసింపనినిలింపవనంబు వినుమిన్న గానుపింపనిదినంబు
ప్రామిన్కుఁదెగ భజింపనీ విప్రునెమ్మోము తళుకుముత్తియము వర్తిలనిశుక్తి