“అన్న సమయానికి వచ్చారు మీరు" అంటూ చాలా ప్రశంసించారు, ముందు, వారందుకు నన్ను.
అంటూనే డ్రాయరు లాగారు.
లాగుతూనే పర్సు తీశారు.
తీస్తూనే వొక బాంకినోటందుకున్నారు అందులోనుంచి కొంచెం చాటుగా.
నూరు రూపాయలనోటు తరవాత యాభైరూపాయలది కూడా వుండే దా రోజుల్లో.
అయితే, యాభై రూపాయలనోటుదీ, అయిదురూపాయల నోటుదీ కొంచెం వ్యత్యాసంతో వొక్కటే పరిమాణం.
అయిదురూపాయల నోటిప్పటి పదిరూపాయలనోటుకంటే బాగా పెద్దది.
కాగా, వారందుకున్న దేదో నాకు బాగా కనపడలేదుకనక, అది యాభై రూపాయలదయినా అయి వుండవచ్చు, అయిదురూపాయలదయినా అయి వుండవచ్చు.
అదిన్నీ వొక మడత మడిచారు ముందు వారు.
ఆ మడవడంలో కూడా కొంచెం చాటుగానే మడిచారు.
ఆ మడత మళ్ళీ మడిచారు.
మళ్ళీ మడిచారు, మళ్ళీ మడిచారు, చివరికి రూపాయ కాసంత అయేదాకా మడిచారు.
అప్పుడయినా నా కందించలేదు వారది.
ముందు నా చెయ్యి చాప మన్నారు.
ఆ మడత, వొకచేత్తో నా చేతిలో వుంచారు.
అదిమారు కూడా.
తరవాత, తను రెండో చేత్తో నా వేళ్ళు మడిచారు.
"నడివీధిలోకి వెళ్ళేదాకా గుప్పిడి విప్పవద్దు మీరు” అన్నారు.
"మరి, నాకు టయిమయిపోయింది, మీరు వెళ్ళండి" అంటూనే లేచారు కూడా.
కృతజ్ఞత చెప్పుకుంటూ బయలుదేరాన్నేను.
ఎంతో కొంత యిచ్చారువారు, పుస్తకం ఖరీదు కంటే యెక్కువే అది, సందేహంలేదు; కాని, ఇవ్వడంలో వారవలంబించిన విధానం వల్ల, యిచ్చి వారు చేసిన ఆజ్ఞవల్లా అది అయిదురూపాయలదో యాభైరూపాయలదో చూడాలన్న ఆత్రం కలిగింది నాకు.
గుబగుబలాడి చేసింది కూడా.
అయినా, అణుచుకున్నానా అత్రం నేను.
గబగబా నడిచాను.
ఉరుకుతూ మెట్లు దిగాను.
అంగలువేసుకుంటూ గుమ్మాలు దాటాను.
కొలిచినట్టు నడివీధిలోకి వెళ్ళాను.
అప్పుడు తెరిచాను గుప్పిడి.
చూడగా యాభై రూపాయల నోటది.
554
శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్యశాస్త్రి.
