అతను కూడా నిరాశ చేసుకునే లోపున నా బుద్ధి మరో చర్చ కందుకుంది.
ఇక్కడి మన లౌక్యులు యురపియనుల్లా వుంటారు వేష భాషలో.
హైదరాబాదు రాజ్యంలో మనవాళ్ళే ముస్లిములన్నట్లుంటారు.
"యధారాజా తథాప్రజాః”
"రాజానుమతో ధర్మః”
ఈ మాటల కనుగుణమా యిది?
అయితే, మైసూరూ, బడోదావంటి మన హిందువుల రాజ్యాలున్నాయిగదా; అక్కడా, అలాంటి చోటా దొరలూ, ముఖ్యంగా ముస్లిములూ మనలా వుంటారా వేషభాషల్లో?
ఉండకపోతే యెంచేత?
మనకి ఔదార్యంకిందా, సౌందర్య పిపాసకిందా, సౌకర్యాకాంక్షకిందా, లెక్కఅవుతుందో, భావదాస్యంకింద జమ అవుతుందా?
నా జిజ్ఞాస యీ స్థితికి వచ్చాటప్పటికి “ఇక వెళ్ళిపోదాం" అన్నాడు సత్యనారాయణశాస్త్రికూడా, మొగం మొత్తి.
"ప్రథమ కబళే మక్షికాపాతః”
"ఉపశ్రుతి బాగాలే" దంటూ బాధపడ్డాడు సత్యనారాయణ శాస్త్రి.
"కీడు తప్పిపోయిం"దన్నా న్నేను.
ఇద్దరమూ బయలుదేరాం, మళ్ళీ జట్కా యెక్కి.
తొమ్మిదిన్నర దాటింది, ముందు బస చేసుకోవాలి, భోజన సౌకర్యమున్నూ కల్పించుకోవాలి, తరవాత.
"ఎక్కడి" కనడిగాడు, జట్కా మనిషి.
“సత్రానికి పోనిమ్మన్నా”న్నేను.
"అయ్యా, ఆగండి" అంటూ వొక మాట వినవచ్చిందింతలో, వెనకనించి.
ఒక పెద్దమనిషి వచ్చి కలుసుకున్నాడు, మాట వెనకనే.
“సభ మాట తరవాత చూసుకోవచ్చు, ముందు, భోజనానికి మాయింటికి దయచెయ్యండి" అన్నాడాయన.
మొగమెరగని దూర ప్రాంతాన తన యింటికి భోజనానికి రమ్మని వొక అపరిచిత వ్యక్తి ఆహ్వానం.
మేము తహస్సీలుదారుతో మాట్లాడినంతసేపూ ఆయనా వున్నాడక్కడ.
మా సంభాషణ అంతా విన్నాడు.
ఎందుకో, ఆయన మొగాన అసంతృప్తి అంకితం అయివుందప్పుడు.
ఈ ఆహ్వానంతో "బోధపడిందది" అనుకున్నాన్నేను.
తహసీలుదారు ప్రవృత్తే ఆయన కసంతృప్తి కలిగించి వుండాలి, మరి.
ఏమయినా, వైదిక ధర్మానికి సంబంధించిన సదాచారం యీ భోజనానికి రమ్మనడం.
ఆర్ష సంప్రదాయం.
అనుభవాలూ - జ్ఞాపకాలూను - 3
469
