71
నిన్ను ధాన్యముచేసీ నిచ్చఁ దాళ్ళపాక !
అన్నమయ్యఁగా రెదుట నదిగో వయ్యా
పన్ని యాతనినే చూచి పాతకులమైన మమ్ము !
మన్నించవయ్య వో మధుసూదనా ॥అఱి॥ 1
సంకీర్తనలు చేసీ సారెఁ దాళ్ళపాక అన్నమయ్య !
అంకెల నీ సన్నిధినే అదిగోనయ్యా !
అంకించి నేవారివాఁడ నని దుష్టుండ నైనా నా !
సంకె దీఱఁ గావవయ్య సర్వేశ్వరా ! ॥అఱి॥ 2
పాదాలం దున్నాఁడు తాళ్ళపాక అన్నమయ్య మీకు !
ఆదరాన ముక్తుండై అదిగో వయ్యా !
ఈ దెస శ్రీవెంకటేశ యీసంబంధాననే నన్ను !
నీదయ వెట్టి రక్షించు నెమ్మది భూరమణా ! ॥అఱి॥ 3
అన్న. అధ్యా. 223ఱేకు
దేసాళం
ఈతఁడే ముక్తిదోవ యీతండే మా యాచార్యుఁ !
డీతఁడు గలుగఁబట్టి యిందరు బదికిరి ॥పల్లవి॥
అదివో తాళ్ళపాక అన్నమాచార్యులు !
యిదె వీఁడె శ్రీవెంకటేశునెదుట !
వెదవెట్టి లోకములో వేదము లన్నియు మంచి !
పదములు సేసి పాడి పావనము సేసెను ॥ఈతడే॥ 1
అలరుచుఁ దాళ్ళపాక అన్నమాచార్యులు !
నిలిచి శ్రీవెంకటనిధియె తానై !
కలిదోషములు వాప ఘనపురాణము లెల్ల !
పలుకుల నించి నించి పాడినాఁడు హరిని ॥ఈతఁడే॥ 2
అంగవించెం దాళ్ళపాక అన్నమాచార్యులు !
బంగారు శ్రీవెంకటేశు పాదములందు !
