34
శ్రీరాగము
ఒకపరి కొకపరి కొయ్యారమై
మొకమునం గళలెల్లా మొలచినట్లుండె ॥పల్లవి॥
జగదేకపతిమేనఁ జల్లినకర్పూరధూళి!
జిగిగొని నలువంకఁ జిందగాను!
మొగిఁ జంద్రముఖి నురమున నిలిపెఁ గనుక!
పొగరువెన్నెల దిగఁబోసినట్లుండె ॥ఒక॥ 1
పొరి మెఱుఁగుఁజెక్కులఁ బూసినతట్టు పునుఁగు!
కరఁగు యిరుదెసలఁగారఁగాను!
కరిగమన విభుఁడు గనక మోహమదము!
తొరిగి సామజసరి దొలఁకిన ట్లుండె ॥ఒక॥ 2
మెఱయ శ్రీ వేంకటేశుమేన సింగారముగాను!
తఱచయినసొమ్ములు ధరియించఁగా!
మెఱఁగుఁబోడి యలమేలుమంగయుఁ దాను !
మెఱుపు మేఘముగూడి మెఱసిన ట్లుండె ॥ఒక॥ 3
శ్రీ రాగము
వులుగడిగినయట్టి పురుషోత్తముఁడు వాఁడే
ఎలమి నారతులు మీ రెత్తరే దేవునికి ॥పల్లవి॥
గొప్పయింద్రనీలాలకొండ మంచు గప్పినట్టు!
నెప్పు మింట పాలవెల్లి నెరసినట్టు!
విప్పు నీలమేఘముపై వెన్నెల గాసినయట్టు!
కప్పురధూళి మేనఁ గప్పిరి దేవునికి ॥పులు॥ 1
నిండు నైరావతముపై నీలిజగ గప్పినట్టు!
వెండిమేడపైఁ జీఁకటి విడిసినట్టు!
పుండరీకపుఁగొలను పొరిఁ దేం ట్లాఁగినట్టు!
మెండగు తట్టుపునుఁగు మెత్తిరి దేవునికి ॥పులు॥ 2
