13
చక్క నేఁగుచు నవ్వచఱి గడచి హరిఁదలఁచి
మ్రొక్కుచును మోఁకాళ్ళ ముడుగు గడచినమీఁద!
నక్కడక్కడ వెంకటాద్రీశు సంపదలు
అంతంతఁ గాన రాఁగాను ॥అదె॥ 3
బుగులుకొను పరిమళంబుల పూవుఁదోఁటలును
పొందైననానావిధంబుల వనంబులును!
నిగిడి క్రిక్కిఱిసి పండినమహావృక్షముల
నీడలను నిలిచి నిలిచి!
గగనంబు దాఁకి శృంగారరసభరితమై
కనకమయమైన గోపురములనుఁజెలువొంది!
జగతీధరునిదివ్యసంపదలుగల నగరు
సరగునను గానరాఁగాను ॥అదె॥ 4
ప్రాకటంబైన పాపవినాశనములోన
భరితమగు దురితములు పగిలిపాఱుచునుండ!
ఆకాశగంగతోయములు సోఁకిన భవము
లంతంత వీడిపాఱఁగను!
ఈకడనుఁ గోనేట యతులు బాశుపతుల్ మును
లెన్ననగ్గలమై వున్న వైష్ణవులలో
నేకమై తిరువెంకటాద్రీశుఁ డాదరిని
యేప్రొద్దు విహరించఁగాను ॥అదె॥ 5
-అన్న అధ్యా. 37 ఱేకు.
శేషాద్రి దర్శనము
శ్రీరాగం
అదివో అల్లదివో హరివాసము!
పదివేల శేషుల పడగలమయము ॥పల్లవి॥
అదె వేంకటాచల మఖిలోన్నతము!
అదివో బ్రహ్మాదుల కపురూపము!
