106
నిగనిగమనుచుండు నిక్షేపమై యుండు।
తగిలి శ్రీవేంకటేశు తరుణియై తానుండు।
తెగనిమాయైయుండు దికుకదెనయై యుండు।
నగుతా మాపాల నుండి నటియించుఁ బసిఁడీ ॥రూక॥ 3
అన్న. అధ్యా, 92 ఱేకు
తత్త్వవిచారణ:-
భూపాళం
చెప్పవే నన్ను మన్నించి శ్రీపతి నాకు।
ఎప్పుడును జింతించే నిదేపనై నేను ॥పల్లవి॥
పొలసి నీరూప మెట్టు పొడసూ పేవో!
ఎలమి నాభాగ్య మింక నెట్టున్నదో!
అలరి నా కేబుద్ధి అన తిచ్చేవో)
కలిగిననీమాయ యేగతిఁ గడచేనో ॥చెప్పవే॥ 1
వరుస నా కెట్లాఁ గైవస మయ్యేవో!
ఇరవై నాజన్మ ఫల మెట్లున్నదో!
పరగ నామతివెట్లు పాయకుండేవో!
కరుణానిధిని ని న్నేకరణి మెప్పించేనో ॥చెప్పవే॥ 2
పనిపడి యెట్లా నీ భక్తి యిచ్చేవో నా।
మనసుచంచల మెట్టు మట్టు పడీనో।
ఎనలేనినాతలఁపు లెఱిఁగి శ్రీవేంకటేశ।
నను నేలితివి యెట్లా నాకోరిక చెల్లీనో ॥చెప్పవే॥ 3
భౌళి
పట్టినచోనె వెదకి భావింపవలెఁ గాని।
గట్టిగా నంతర్యామి కరుణించును ॥పల్లవి॥
ఇంటిలోనిచీకటే యిట్టె తప్పక చూచితే।
వెంటనే కొంతవడికి వెలుఁ గిచ్చును।