101
దాను పలికితి నని చెప్పు కొన్నాఁడు. ఆతఁ, డాడినది యమృతకావ్యము పాడినది పరమసంకీర్తనము నయినది. అన్నమయ తెలుఁగు నొడికారముసఁ గడుదిట్ట. సంస్కృతమునఁ గూడ సత్కవితారచన నేర్చినవాఁడు. పెద తిరుమలాచార్యుదులు సంస్కృతాంధ్రాది భాషలలో నన్నమయవలె విద్వాంసులు. పెదతిరుమలాదులరచనలలో పాండిత్య ప్రకర్షము పదబంధపు జిగిబిగి యధికముగా నుండును. అన్నమాచార్య సంకీర్తనములును శృంగారమంజరియు తేటతేటగా తేలిక తేలికగా తియతియ్యగా హాయిహాయిగా గోస్తనీద్రాక్షాగుళుచ్ఛములవలె నాస్వాద్యము లయినవి. వానియర్ధవిశేషములు శ్రోతలహృదయములలో సులువుగాఁ జొరఁబాఱి వానిని చూఱగొని కొనిపోయి యేడుకొండల నెక్కించి భగవంతునిపాదారవిందములపజ్జ నడంకువతో నత్తియుండు నట్లు చేయఁగలవి! అన్నమాచార్యుఁడు తిరుపతి కొండమీఁద జగదేక నాథుఁడు ప్రత్యక్షమై వెలసియున్నాఁ డని ఓహెూప్రజలారా నామాట వినుండు దర్శించి కృతార్థులు కండు రండు రం డని రెండుచేతు లెత్తి యాహ్వానించిన తీ రాలకింపఁదగినది.
రామక్రియ
చాటెద నిదియే సత్యము సుండో।
చేటులే దతని సేవించినను ॥పల్లవి॥
హరి నొల్లనివా రసురలు సుండో।
సుర లీతని దాసులు సుండో।
పరమాత్ముఁ డితఁడె ప్రాణము సుండో।
మరుగక మఱచిన మఱిలే దింకను ॥చాటెద॥ 1
వేదరక్షకుఁడు విష్ణుఁడు సుండో।
సోదించె శుకుఁ డచ్చుగ సుండో।
అది బ్రహ్మగన్నాతఁడు సుండో।
యేదెస వెదకిన నితఁడే ఘనుఁడు ॥చాటెద॥ 2