. 278 ఆ O ధ్ర, భౌ పా చరిత్ర ము ఆది. లోని యుదాహరణవుందలి ' ఆఱు " నకు • పోవును, కయించును, ' භA యర్థము (iv) పెరుగు—దీనికి ' వెఱుగు ' రూపాంతరమని యప్పకవి యభి ప్రాయము. గ్రాని యుదాహరణ మివ్వలేదు. పెరుఁగు = నర్ధిల్లు, నను నర్థమున లెస్టు రేఫమే యుండన లెనని తోఁచుచున్నది. వెఱుఁగునకు ' కవియు, పరా కమించు 'నని యరనుగును. క్రమిం ”ို (v) పరిచను దెంచు, పరిమెయి, నను వానిలో నలఘు రేప మున్నందుకు 7\v3), š వఱ, మఱఁదలు, కాఱులు, తీఱు, తేఱు, నీఱు, వూఱి, వేవూఱు, నను శబ్దములందు లఘు రేఫ మున్నంగుకుఁగాని యప్పకవి యుదాహరణముల నివ్వలేదు. ఏకశబ్దమునందు లఘ్వలఘు రేఫములలో నేదియైన నుండవచ్చుననుట మధ్యక వుల కాలమునుండియు వచ్చినది. తరువాతికాలమున యతి تھرمٹقا స్థలములందు లఘ్వ లఘు రేఫములకు మైత్రి, లేదను నూహతోఁ గొర్రెలు రేఫద్వయవాదము నూఁతగాఁ గొని తను యిష్టమువచ్చినట్టు ప్రయోగింపఁ జొచ్చిరి. శకట రేఫసును గూర్చిన రెండు ద్రావిడి సంప్రదాయనులు తెనుగునను గాన్పించుచున్నవి. () శకట రేఘమునకు ద్విత్వము గలుగు నప్పడు తమిళమున ورق ورنغ లకు నడువుగ నుండు నొక యుచ్చారణము గలుగును. అది తెనుగుని “జ్ఞ’గ నిలుచుటయో, లేక తమిళమునందలి యుచ్చారణమున కీషద్భిన్నముగ గేవల మూర్ధన్యమై, ట్ర, ట్ట, ట, లుగ మాఱుటయో గలిగినది. అదియే కన్నడమున దంత్యోచ్చారణమున 'త' గ వూఱినది. 鱷 మయ్యలికుట్ర, (=కుజ్జు) - రాజరాజు నందంపూడి శాసనము; ఇ န္ထီ ఊ(తపదములలో నేటివ్యనహారనున 'పుఱుగు (తమి. పఱ్ఱ) ல்கு కజ్జ ను-ట (తమి. మాల్ద) ல்கு' నెుదలగు వా•నిలో నీసంప్రదాయము ورنغ ۸ గోచరించుచున్నది. ఈ సంప్రదాయము ననుసరించియే కావలయ తెనుగుస గొన్ని శబ్దములకు రూపాంతరము లేర్పడినవి: ఆలఁదురు, చూ, తె, ఆత్(చు); కన్న, ఆళ్; తమి. ఆఱ్ఱ; ఎదురు, తమి. కన్న, మళ. ఏeట్, ఏజ్జ; కుదురు, తె, కూe9ు, తమి. కూల్జ, వుళ. కూఱు; పదరు, తె. పాఱు; (తప్ప) పట్ట; పొదుఱు, చూ, 百弟。 லிஜ; కన్న, زرندق " رنة బెదరు, తె, వెe; ముదురు, వూఱు, వూeట్కొ_ను; ముదురు, తమి. ல்.ஐ, వుళ. ముఅు; విదురు, చూ. తె. విఱు(గు); మొద. వీనిలో ‘జ్జ' 'దురు, దరులుగా విడినది; తొడరు
