తెనుఁగుపలుకు తల్లికి ఎంతో కీడుచేసిరని చెప్పవలసివచ్చినందులకు మిక్కిలి వగచుచున్నాను. దీనికి బాధ్యులెవరో! మనకు కావలసినదానికి రాకున్నను, అక్కఱలేని దానికి డబ్బువచ్చుననుటకు ఇది ఒక విదర్శనము. అయినను, దీనిని గూర్చి విరివిగా చర్చించుటకు ఇది తఱికాదు.
సుమారు ౨౦ వేఁయేండ్లనుండి ఆర్యులు జట్టు జట్టులుగా గోబీకడలిదగ్గఱనుండి రాఁదొడఁగి, ఇండియాలో అపుడు ఏలుచున్న తోలి ద్రావిడులతో పోరి, తొలెక్కులతో కొందఱతో పొత్తుకలిపి, తుదకు గెలుపొంది, హెచ్చుగా ఉత్తరమునను - తక్కువగా దక్షిణమునను స్థిరపడిరి. ఉత్తగమున స్థిరపడిన వారు రాజ్యములు చేసిరి; మొదట గీర్వాణ వాఙ్మయమును, పిదప సంస్కృత వాఙ్మయమును పెంపొందించిరి. దక్షిణమునకు వచ్చినవారు రాజుల దగ్గఱచేరి, పెద్దఱికము చేసిరి. వారిలో కొందఱు చోళదేశస్థులతో కలసి - చాల్దియాకును, పాండ్యదేశస్థులతో కలసి ఈజిప్టునకు వెళ్ళి, అచ్చట సామ్రాజ్యములు స్థాపింపసాయపడి, పడమటినాడులవారికి తెలివితేటలబ్బుటకు దారి చూపిని మనకు తెలియును. దక్షిణపుటిండియానే కొందఱు పడమటి వ్రాఁతకారులు తూర్పు-ఎథియోపియా అనిరి. తొంటి పడమటి గ్రంధకర్తలకు ఇండియా అనఁగా భరతవర్షము కాని, భరతఖండము కాదు. భరతవర్షమనఁగా పెద్ద యిండియా; దానిలోని వాటాలకు పై యిండియా, క్రింది యిండియా, పడమటియిండియా ఆను పేర్లు వాడెడివారు. పడమటి యిండియా అనఁగా పారసీకము. టిబెట్టు, పెద్దతార్తరి, మంగోలియా దేశములును పెద్ద ఇండియా లోనివే.
తొంటి ద్రావిడ సామ్రాజ్య సమయమున దక్షిణదేశము చదువులకు పట్టుకొమ్మగా ఉండెడిది. అందు అన్ని తెలలనుగూర్చి తెలుపు మంచి మంచి పొత్తములుండెడివి. ఆర్యులు మొదటి సారి వచ్చినపుడు ఉత్తర దేశమున పోదిషప్పురు అను ఱఁడును, దక్షిణదేశమున హురయందు (లాహిరి) అను చక్రవర్తియు, ఏలు చుండిరఁట! ఆర్యులచక్రవర్తి దగ్గఱకుచేరి, చనువుగడించి, మెల్లమెల్లఁగా అచ్చటి యెంపుడు పొత్తములు తాము సంగ్రహించిరి. మహాసామ్రాజ్యము వెలయునపుడు పొ.గుడు లుండు ననుకొనుట తప్పుకానేరదు. ఏమందురా? తమకు తెలియని వెల్ల కల్లలను - ఇప్పటి నెఱనాదులను మేలెఱుకవారును వ్రాపినపొత్తములు పెక్కులుచదివి, అందలి తెలలు చేతనగుసంతవఱకు తరిచి, తేల్చు కొనిననిగ్గే నేనిపుడు మీకు తెలుపుచున్నాను. అందలి పొరపాటు లెవరేని చూపిన దిద్దుకొందును.
అట్లాంటిస్ ఖండము పోయిన పిదప కడలిపాలుగాక మిగిలి, మునుపేకాక ఇపుడును నాడులని పేరొందినవానిలో మొట్టమొదటిది ఈజిప్టని భ్రమపడిన పడమటి నెఱవాదులు పదంపడి చాల్దియా ఆనిరి. నిజమునకు అదియు భ్రమయే. చాల్దియాకంటే ఈజిప్టే మొదటి నాజూకునాడు. కాని, దాని నాగరకత మూడుసార్లు పోయినది. మరల దానికి నాగరకత ఇచ్చినది ఇండియాయే. పెక్కుమాటలేల ? నాగరకతకు నిలుకడపట్టు మమ్మాటికిని ఇండియాయే; అది ఒకప్పుడు ప్రాఁత యిండియాయో, మరొకప్పుడు పెద్దయిండియాయో, ఇంకొకప్పుడు క్రొత్తయిండియాయో, అయిన అగుఁగాక !
“ఇప్పటి నేల మానినిమేనుగా కైకొనుచో, యూరపు దాని కుడి సగము; ఆసియా ఎడమ సగము; ఇండియా గుండెకాయ. యూరోప్ కొండలు ముక్కు దూలము; ఆఫ్రికా కార్జమ; ఆస్ట్రేలియా ప్లీహము; రాకీకొ౦డలవరుసు వెన్ను; బ్రెజిల్ పిఱుఁదులపట్లు. గుండెనుండియే మేనిలోని నలుగడలకు నెత్తురు పోవునట్లు, ఇండియానుండియే అన్ని నాడులకు ఎఱుకపోవును; ఇది తెలిసినవారు కావుననే నేల పెద్దలు - మనువు మొ.వారు - తొలి ఆర్యులను ఇండియాకు చేర్చినారు” అని మేలేఱురుకవారు చెప్పుట ఎంతయు ఒప్పియున్నది.
"అత్రాపి భారతం శ్రేష్టం! జంబూద్వీపే మహాము నే
యతోహికర్మభూరేషా | తతోఽ న్యాభోగ భూమయః
