పుట:2015.392383.Kavi-Kokila.pdf/281

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది

కవికోకిల గ్రంథావళి


మాల : మీ రెవ్వరు?

రాజ : ఇదియేమి వింత? కాలుసేతులుకట్టి తెప్పించినవారికి నన్నేల తెలియదు?

మాల : మీ దేపట్టణము?

రాజ : ఇదియేమి మాయలాడితనము? కాంతా, యిట్టి స్వయంవరములుకూడ లోకమున నుండునా?

                      ఓరచూపుల, మాటల, నొప్పిదముల,
                      నడల, యొయ్యారములఁబ్రేమనాటకముల
                      మగల వలపింత్రు మగువలు; మడఁతి, వరునిఁ
                      జాపకట్టుగఁ దెచ్చిన జాణనీవె!

మాల : [నవ్వుకొని స్వగతము] పాప మీ రాకొమారుఁడు పొరపడెను. [ప్రకాశముగ] మిమ్ము తెప్పించినవా రితరులు; మీకు సాహాయ్యము చేయుతలంపుతో నే నిచ్చటకు వచ్చితిని.

రాజ : [ఆశ్చర్యముతో] అటులనా! కాంతా, నాయధిక ప్రసంగమును మన్నింపుము.

మాల : [చిఱునవ్వుతో] ఒకొకప్పుడు అధికప్రసంగముగూడ ఇంపుగనే యుండును.

రాజ : నేనెప్పుడును నీవంటి యువతీమణిని చూచి యెఱుఁగను; సౌందర్య సౌజన్యముల కింతటి పొత్తుకుదిరియుండుట యరుదు.

                     ఆరిపోయెడు దివ్వెకు నాజ్యమటుల
                     నీ కటాక్షము ప్రాణేచ్ఛ నింపెమదిని;
                     నీ మనోజ్ఞత యీ పొగగీమెకాదు
                     నా మనంబును వెలిగించె హేమగాత్రి.