పుట:శిశుపాలవధము (గోపినాధ వెంకటకవి).pdf/91

⁠

సంభూతసాధ్వససమ్మోదసంకరయు మీనకేతనాచార్య తత్క్ష ణోపదిష్టానిర్వాచ్యకిలికించితంబును రాగంబున భజియింపు చున్నది గావున ససంభ్రమసస్మితవక్త్రకాంతియునై లజ్జా వనతవదనయై యధీరత్వంబున నొక్కింత వ్యవధానంబు గోరు చున్నదాని యట్ల బ్రియునికొఱకు నిజాభిప్రాయంబు ప్రకా శింపంజేయుచుఁ ద్రపాగుణంబువలన దయితునిమనంబు హరింప; కాంతల త్రపావిభూషణలగుట లోకప్రసిద్ధం బై యుండు.

⁠ 107

గీ.⁠

పరఁగ నఖపదలిపులు విభావితార్థ ములును బులకితాంగనిధేయములు నవాచ్య ములునగు ననంగలేఖ లింపలరఁ బ్రియులు వరుసఁ బల్లవములమీఁద వ్రాసి రపుడు.

⁠ 108

చ.⁠

అరుదుగ నొక్కనాయిక రయంబునఁ గృత్రిమరోష యై "సఖీ! గుఱుతుగఁ బూలదండ సిగఁ గూర్పఁగ నేరుపు లేదు చాలు నిం కరుగు మటంచుఁ బల్కి పతి కప్పుడు తానె కృతోరువాంఛయై మురువుగఁ జుట్టె మాల భుజమూలరుచుల్ సెలఁగన్ శిరంబునన్.

⁠ 109

చ.⁠

ఘనకచ! చూడు నీ కెదురుగా మధుపావళి వచ్చుచున్న దా ననమును వాంచి వాఙ్నియమనం బొనరింపుచు నూరకున్న మ ద్యనిబిడగఁధబంధురముఖాబ్జముపై వెస వ్రాల కవ్వలం జను నటు వ్రాలెనేని పెలుచం గడుబాధ యొనర్చు భామినీ!

⁠ 110

పంచపాదిగీతము

⁠

నెలఁత! సరజసమకరందనిర్భరప్ర భూతభూరుహప్రసవవిభూతులందు వాంఛ మాని యమృతపాఖ్యవాంఛచేత మధుపరాజంబు నీ దగు నధరమును భ జింప వచ్చుచునున్నది యింపు మీఱ.

⁠ 111

క.⁠

అని యిటు సఖి పలికిన నది విని కన్నులు మూసి వనిత ద్విగుణితఘనలో చనపక్ష్మమాలయై పె ల్చనఁ బతి యంకంబుఁ జేరె షట్పదభీతిన్.

⁠ 112

చ.⁠

ఒనరఁగ బల్మిమై పురుషుఁ డొక్కనవోఢముఖంబు నెత్తి చుం బన మొనరింప దాని బరిపాటిగఁ గన్గొని తత్క్షణంబ నూ

⁠