| | దఱసిన ప్రేమచేత జవదాఁటవు నావచనం బటంచు నే | 84 |
| మత్తకోకిల. | ఏను చెప్పినమాట నీ విపు డెంత లేదని చేయఁగాఁ | 85 |
| వసంతతిలక. | మానంబుకల్మి నిటు మాటలు వల్క వేనిన్ | 86 |
| చ. | అని యిటు పల్కి యాసఖి తదంఘ్రులపైఁ బడి లేవకుండినన్ | 87 |
| వ. | మఱియు నొక్కసఖి పురోభాగంబున శీఘ్రగమనంబునం బోవు | 88 |
| గీ. | రమణి వెన్కఁ జిక్కె రాజాల కీవు ముం | 89 |
| క. | అని యిటు సఖి పలికిన విని | 90 |
| వ. | మఱియు నొక్కయువతి ముంగలంబోవు ప్రియతమునిం గూడు | 91 |
| తరువోజ. | కలికి! నా కిటు స్వయంగమనలాఘవము | 92 |