పుట:శిశుపాలవధము (గోపినాధ వెంకటకవి).pdf/85

⁠

వితతమన్మథసుఖావిర్భావములయందు                         భృతతర్షులైన సత్ప్రియుల దీర్ఘ సమయంబునకుఁ బొంది సంకోచ మెడఁబాసి                         కడువేడ్క సురతసౌఖ్యంబు గనిరి రసమానచారుసారససమయంబున                         నఖినద్ధమైన వరాంగనోరు

⁠

గీ.⁠

కుచకలశసంభవోదకప్రచయ మపుడు మహితమౌక్తికహారాయమాణ మగుచు రాగరసమున ఘనపరిరంభరుచిని నింపు సొంపార నెపుడు భేదింపదయ్యె.

⁠ 71

సీ.⁠

వినుతింప నేతన్వి విపినమధ్యంబునఁ                         బృథుసారసాంగనామధురకాకు నినదంబు విని కామనిభుఁడైన దయితుపై                         రమణతో సంజాతరాగ యయ్యె నట్టి లీలావతియైన వరారోహ                         ప్రేమతోఁ దనమనఃప్రియునిఁ గలసి యేకాంతసీమయం దేక్రీడ సలుపదు                         కమనీయమగు శరత్కాలమందుఁ

⁠

గీ.⁠

గొలఁకులన్నియు నందంద కలఁకదేఱె నూర్మికాదోలికల హంస లూఁగసాగెఁ బండువెన్నెల జగతిపై మెండుకొనియె నలినవనములఁ దేంట్లు గానంబుఁ జేసె.

⁠ 72

చ.⁠

రతిపసహాసనోల్లసితరంజితమున్ రసహాసవంత ము ద్యతయువమానసోషితము నైన వరోరుచయంబుచేత సం తతము గృహీతకేశసురతక్రియయం దటు తృప్తినొందియే చతురులు నిద్రవోవుదురు సంతతహైమనరాత్రులం దిలన్.

⁠ 73

గీ.⁠

అసకలామలమంజులకిసలలీల చేత విస్మయమొందినరీతి నలరు నళుల లవలీలయావలికలరవంబు మిక్కుటంబుగఁ గావించె బెక్కుమాఱ్లు.

⁠ 74

వ.⁠

మఱియుఁ బ్రసూనవిసరకృతభారంబున వృక్షంబులకు నమ్రత్వం బును బంభరపరిషజ్ఝంకారనాదఁబుల కవిరామంబులును సంపా దించునట్టి ఋతుగణంబు సానువులయందు భరియించియున్న యారైవతకాచలంబుమీఁద విహరించుటకఁ గృష్ణుండు మత్త మయూరకేకారవంబులచేతఁ బ్రేరితుండైనవానియట్ల గిరివిహార కౌతూహలి యయ్యె.

⁠ 75