| | నొందక నీ వైనను సమర్థుండవు గావు; కృత్యవిదులైన గూఢ | 227 |
| సీ. | అజ్ఞాతనిజమర్మ లహితమర్మజ్ఞు లు | |
| గీ. | వరుసఁ బయనంబు సేయించువారు గాఁగ | 228 |
| చ. | నెనరున ధర్మనందనుఁడు నీపయి మిక్కిలి భక్తి సేయఁ ద | 229 |
| చ. | వదలక సంతతంబు శిశుపాలునిఁ గూడి వసించి యున్న భూ | 230 |
| చ. | జలరుహలోచనా! సహజచాపలదోషసముద్ధతంబు ని | 231 |
| వ. | అని యి ట్లుద్ధవుండు పలికిన వివేచితార్థంబును ననుగతనయ | |