పుట:శిశుపాలవధము (గోపినాధ వెంకటకవి).pdf/219

⁠

నట్టి మనోజ్ఞదివ్యాంగనచేఁ బర                         లోకంబునం దిహలోకమందు యశముచే విఖ్యాతిఁ వాపించె మూర్ఛ నొం                         దిన వారిజీవంబు దివిజలోక

⁠

గీ.⁠

మునకుఁ జని యచ్చటివిలాసములను జూచి మఱలఁ జనుదెంచి వారివర్ష్మంబు సొచ్చె నంతలో లేచి తత్సౌఖ్య మందఁగోరి భండన మొనర్చి రప్పుడు చండభంగి.

⁠ 125

ఆ.⁠

కాండనిహతి మూర్ఛితుం డైనయొకవీరుఁ దొడరి మిత్రుఁ డనికిఁ దొలఁగఁదీయ నంతలోనఁ దెలిసి యతఁ డెంతవలదన్న వినక రణముఁ జేసి విడిచెఁ దనువు.

⁠ 126

గీ.⁠

పగతుచేత నాకర్షింపఁబడిన వీరు లిరువు రేశాస్త్రనిర్భిన్నహృదయు లగుచు సరిపరస్పరావష్టంభశక్తియోగ కలన నేగిరి నాకలోకమున కపుడు.

⁠ 127

సీ.⁠

ఖండితడండమై కడువడి ధరణిపై                         వ్రాలిన పూర్ణచంద్రప్రభాభి రామాతపత్రంబు శ్రాద్ధదేవుని రౌవ్య                         భోజనపాత్రంబు పోల్కి నొప్పె మృతులైన నృపతుల మెడనుండి పడిన స                         కాశ్మీరహారముల్ కామనహిత మగు మిత్తిరక్తమద్యము ద్రావి నవ్విన                         వెలికుబ్బు రదములవిధము దోచె

⁠

గీ.⁠

మెండుగా నిమ్నభూములు నిండినట్టి సాయకక్షతరుధిరంబు శమనయువతి రమ్యసంవ్యానముల కనురంజనార్థ మిడిన కౌసుంభరసముకైవడిఁ జెలంగె.

⁠ 129

చ.⁠

క్రమమునఁ బెక్కుమాఱులు ధరావతుల న్వధియించి పెద్దగా లమునకు జామదగ్న్యుఁడు చలంబునఁ దద్రుధిరంబు పంచస్రో తములుగఁ జేసె నాసమరధారుణియందు క్షణంబులోన నే కములగు రక్తవాహిను లఖండముగాఁ బ్రవహించె నత్తఱిన్.

⁠ 130