పుట:శిశుపాలవధము (గోపినాధ వెంకటకవి).pdf/181

⁠

డెందమునఁ గనలి వాత స్పందనజలరాశిరవముచాడ్పునఁ బలికెన్.

⁠ 263

చ.⁠

గుఱుతుగ సర్వలోకములకున్ విభుఁడున్ గడుపూజ్యుఁడైన యి మ్మురపరిపంథి యీసభను బాజ్యుఁడు గాఁడని యెవ్వఁ డుద్దతిన్ వెఱవక పల్కునట్టి యవివేకిశిరంబుపయిన్ సభాసదుల్ వరుస నుతింప నా యెడమపాదముఁ బెట్టెద నేఁడు చూడుఁడీ!

⁠ 264

చ.⁠

అని యిటు జాహ్నవీతనయుఁ డాడిన తద్వచనార్థ మప్పుడే యనుభవ మైనయట్లు కలుషాకులమానసులై "యితండు తా మనల గణింప కిట్లు దురహంకృతి నింతటిమాటఁ బల్కునే?" యని పటురోషసంక్షుభితులై రల చేదిపపక్షభూపతుల్.

⁠ 265

సీ.⁠

అతులకోపారుణీకృత మౌటచే నీల                         తారకానుమితోరుతామ్రనయన మైన బాణాసురు నాననంబు సశంకు                         వగు సూర్యబింబంబుపగిది లోక భీకరం బగుచు దీపించె వికాసిత                         రక్తతరోగ్రనేత్రప్రసూన దీపుఁడై నిజకాంతిదీప్యమానుండయి                         యర్యమారుణదేహుఁ డగుచుఁ జాల

⁠

గీ.⁠

వెలుఁగు ద్రుముఁ డనునామంబు గలుగురాజు రెండవవిషద్రుమంబు పోలిక నలరుచు జనులు భీతిల్లఁ డత్సభాసదనమందుఁ జూడఁ బడుచుఁ జరించెఁ బ్రస్ఫురణలీల.

⁠ 266

గీ.⁠

తగ ననిర్వాణవైరాగ్ని యగుట మిగుల నంతరార్ద్రత విడిచి కోపానిలమున విహతమై పొగలొందిన వేణుధారి చే జ్వలితమయ్యె వృక్షంబుచేతఁ బోలె.

⁠ 267

గీ.⁠

ఉత్తరముఁ జెప్ప నోరెత్త నుత్తమౌజు రాహువదనకరాళమై క్రాలు ముఖము లక్షితార్జునదంతమై తక్షణంబ గ్రస్తశశధర మైనట్లు గాననయ్యె.

⁠ 268

వ.⁠

మఱియు స్వభావకోపనుం డగుటం జేసి ముఖరాగాదిచిహ్నం బులచేత నిరంతరంబు కుపితుండైనవానిరూపంబుపగిదిఁ జూ పట్టు రూపంబుచేతఁ బరిపంథిలోచనభీషణుండైన దంతవక్త్రుని

⁠