| | నా యెఱింగినంతఁ జెప్పెద. స్నాతకుండును గురువు నిష్టబం | 213 |
| సీ. | అవనీశ! ప్రహ్వీకృతాఖలదైత్యదా | |
| గీ. | రరయ ధ్యేయుఁడయ్యును బుద్ధి కందఁ డనుచు | 214 |
| చ. | వితతరజోగుణంబు గొని వేధయునై జగముల్ సృజించు స | 215 |
| | నా యెఱింగినంతఁ జెప్పెద. స్నాతకుండును గురువు నిష్టబం | 213 |
| సీ. | అవనీశ! ప్రహ్వీకృతాఖలదైత్యదా | |
| గీ. | రరయ ధ్యేయుఁడయ్యును బుద్ధి కందఁ డనుచు | 214 |
| చ. | వితతరజోగుణంబు గొని వేధయునై జగముల్ సృజించు స | 215 |