పుట:శిశుపాలవధము (గోపినాధ వెంకటకవి).pdf/155

సీ.⁠

వృష్ణివల్లభుఁడు ప్రాగ్విశ్లేషితుండైన                         వాఁడైన నాశ్లేషభవసుఖాను భవసంతతోద్గతపటులోమకూపమై                         యలరు కౌంతేయుని యంగలతిక వికసత్కదంబకనికురుంబచారుత్వ                         మును వాయదయ్యె సమ్మోద మెసఁగ ఘనవీర్యనిర్జితదనుజసమూహుండు                         నతిహృష్టమానసుం డఖిలలోక

⁠

గీ.⁠

సంస్తవోచితుఁడగు శౌరి సమ్మదప్ర ఫుల్లనేత్రుల వినయనమ్రుల సమీర ణాత్మజాదుల ధర్మజుననుజులను య థోచితంబుగ నానందయుతులఁ జేసె.

⁠ 128

వ.⁠

అప్పుడు సమానతేజస్కులును శిలాకఠినులును విశాలవక్షదీర్ఘ తరబాహులునగు మహీపతులను మహీపతు లేకకాలంబునం గూడుకొని కులిశక్షతంబుకంటె ముందున్న మహీధరంబులు మహీ ధరంబులంబోలెఁ బరస్పరాలింగనంబులు గావించిరి మఱియును.

⁠ 129

గీ.⁠

కరటికుంభసదృశకఠినేతరేతర స్తనభరాతిదూరదారితోద రలును ఫుల్లగండఫలకలు నగు కౌర వులును గుకురసతులు గలసికొనిరి.

⁠ 130

క.⁠

కరిణిహయరథపదాతులు పరువడి నొండొరులు గలసి బంధురభంగిన్ బరమోత్సవమునఁ జనియెను కరీంద్రములు చనియె వారిఁ గలయక యొంటిన్.

⁠ 131

గీ.⁠

అరద మెక్కుఁ డనుచు నలధర్మజుఁడు వల్క హరి కీరీటదత్తహస్తుఁ డగుచు నరద మెక్కె ధనదహస్తావలంబియై యింద్రుఁ డంబుదంబు నెక్కినట్లు.

⁠ 132

వ.⁠

అప్పు డింద్రప్రస్థాభిముఖుం డై చను శ్రీకృష్ణునకు లోకేశ్వరుండగు ధర్మరాజు కరగృహీతప్రతోదుండై తొల్లి త్రిపురాభిముఖుండై రథం బెక్కి చను శంకరునకు బ్రహ్మయుంబోలె సారథ్యంబు గావించె మఱియును.

⁠ 133

చ.⁠

హరితనుజాలరంధ్రకలితాబ్జలసత్కిరణోత్కరాకృతిన్ వఱలుప్రకీర్ణకం బపుడు వారిధిగంధవహుండు భూరిఫే నరుచిరపుంజముంబలె ఘనంబుగ మారుతనందనుండు నా సరసిజనేత్రుపార్శ్వమున సమ్మద మొప్పఁగ వీచె నత్తఱిన్.

⁠ 134