పుట:శిశుపాలవధము (గోపినాధ వెంకటకవి).pdf/111

⁠

బలసి చుట్టు ఋక్షపటలి గొలువ జలధి నుత్తరించి శశిరామభద్రుండు ప్రబలతిమిరదనుజరాశిఁ దునిమె.

⁠ 213

ఆ.⁠

శశిపణిగ్విరుండు సతతంబు ముగ్ధత నలమి గగనవిపణియందుఁ జేరి యుడుగణేంద్రుకళల నుపచయమొందించు కుతుకమును భజించెఁ జతురుఁ డగుచు.

⁠ 214

గీ.⁠

రాత్రి కువలయనాథు నలంకరించె రాతిరి నలంకరించెఁ గళావిభుండు ఘనులచరిత మన్యోన్యోపకారవంత మగుచు నవిలంబితక్రమమై తనర్చు.

⁠ 215

గీ.⁠

అర్కపాదాభినిహత యై యళిరుతములఁ బవలు రోదన మొనరించు పగిదినున్న కుముదినీసతి శశికరాగ్రములచేత నపుడపుడు సంస్పృశింపుచు నాశ్వసించె.

⁠ 216

గీ.⁠

విభునిమ్రోల సతులు విధురశ్మిగళదంబు కణహిమాంశుమణివికారప్రతిమ నతనుఘర్మసిక్త యగుసపత్ని యటంచు భ్రాంతి నొంది కనిరి భయము గదుర.

⁠ 217

సీ.⁠

అరయ నోషధిపతి యమృతరసద్రవ                         కరముల నంగనాగాత్రములను బరిమార్జనముఁ జేసి పరితాప మొనరించు                         ఘనమానవిషము తత్క్షణమె దించె నధికప్రకాశితాశాంతశశాంకరు                         గ్నికరంబు విమలమానినికపోల ములయందు వెసఁ బ్రతిఫలనంబు నొంది స                         మంచితభంగి వ్యాపించె నపుడు

⁠

గీ.⁠

సితరుచిబ్రహూర్మిభుజసమాశ్లిష్టభూరి వేలయైనను గదలి క్షోభింపఁజేసె ననఁగ మన్మథగతపారయదుగణమును క్షోభ మొందించె నను టెంతచోద్య మహహ!

⁠ 218

వ.⁠

అంత మదనుం డేకాకి యగుటంజేసి యసామర్థ్యంబున గృహాంత రంబులయందు సుప్తుండై యుండి గవాక్షవివరప్రవిష్టంబులగుటం జేసి స్ఫటికదండసంకాశంబులైన చంద్రకిరణంబు లవలంబించి లేచి చంద్రోదయంబుకంటె మున్ను గాఢసంతమసంబుచేత నలక్షితబాణలక్ష్యుండై యుండి శీతకరుం డుదితుండై దిశలు

⁠