పుట:రామేశ్వరమాహాత్మ్యము (ఏనుగు లక్ష్మణకవి).pdf/87

⁠

క్షితిఁ బొడమినజంతువులకు మృతికంటె భయంబు లేదు మిథ్యావచనా.

⁠ 30

సీ.⁠

పటుతరస్తంభసంభార మైనగృహంబు         కాలంబు చన జీర్ణకలనఁ జెంది నశియించుకరణి నా నానాప్రాణినికరంబు         వాలాయముగ మృత్యువశత నడఁగు దినములు రాత్రులు చనచన సర్వమా         నవుల కాయుష్యంబు నాశ మొందు నాత్మకు శోకింప నగు నన్యమున కేల         శోకించెదవు తెల్వి లేక నీవు

⁠

గీ.⁠

నెరయఁ బరువెత్తుచున్నవానికిని నిలిచి యున్నవానికి నైన నాయువు నశించుఁ దాని సమవర్తియును జనుదాన నిలచు దూర మరిగియు మృత్యువుతోన మరలు.

⁠ 31

క.⁠

వళు లుద్భవించు మేనం దలవెండ్రుక లెల్ల నెరియు దంతము లూడున్ బల ముడుగు శ్వాసకాసము లలముకొను న్మదిని దేహ మలజడి నొందున్.

⁠ 32

గీ.⁠

వరదకట్టియ యొకచోట వనధియందుఁ గలసి యంతట విడిపోవుకరణి దార పుత్రబాంధవధనపశుక్షేత్రవర్గ మొక్కచో గూడు నెడఁబాయు నొక్కవేళ.

⁠ 33

సీ.⁠

చనుచున్న తెరువరిఁ గని త్రోవ నొకతెరు         వరి నేను నీతోడ వచ్చెదనని యంత వారిద్దఱుఁ గొంతకాలము గూడి         చని వెండియును భిన్నసరణి జనిన

⁠