Jump to content

పుట:రామేశ్వరమాహాత్మ్యము (ఏనుగు లక్ష్మణకవి).pdf/161

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


క్కి రభసమునఁ గతిపయబల
పరివృతుఁ డై తాను సేతుబంధంబునకున్.

122


సీ.

చని సేతువున నొక్కసంవత్సరము నిల్పి
        భక్తిపూర్వకముగఁ బ్రత్యహంబు
మూఁడుసంధ్యలయందు ముదమున బూజించి
        రామనాథేశ్వరస్వామి నభవుఁ
గొనకొన యల ధనుష్కోటిని బ్రతివాస
        రంబును మునిఁగె నిరంతరంబు
ధరణీసురల కన్నదానంబుఁ గావించి
        యేకభుక్తము జేసి యింద్రియముల


గీ.

గెలిచె నొప్పుగ దశభారములధనంబు
రామనాథుని కొసఁగె నీక్రమముచేత
నభ్రభారతి చెప్పినయట్ల పూజ
నంబు తగ సల్పె నప్పాండ్యనరవిభుండు.

123


క.

అంతట శంకరనృపుఁ డ
బ్దాంతిమదివసమునఁ బ్రీతుఁ డై హైమవతీ
కాంతుని రామేశ్వరుని న
నంతుని బొగడంగఁదొడఁగె నచలితభక్తిన్.

124


శ్లో.

నమామి రుద్ర మీశానం రామనాథ ముమాపతిం
పాహిమాం కృపయా దేవ బ్రహ్మహత్యాం దహాశు మే॥

125


శ్లో.

త్రిపురఘ్న మహాదేవ కాలకూటవిషాదన
రక్షమాం కరుణాసింధో స్త్రీహత్యాం మే విమోచయ॥

126


శ్లో.

గంగాధర విరూపాక్ష రామనాథ త్రిలోచన
మాం పాలయ కృపాదృష్ట్యా మత్పాపం ఛింది శంకరా॥

127


శ్లో.

కామారే కామసంధాయిన్ భక్తానాం రాఘవేశ్వర
కటాక్షపాతం కురుమే శుద్ధం మాం కురు ధూర్జటే॥

128