పుట:రామేశ్వరమాహాత్మ్యము (ఏనుగు లక్ష్మణకవి).pdf/142

సీ.⁠

రాజమౌళి యనంగఁ బ్రఖ్యాతిచే మించి         జితకాముఁ డనఁగఁ బ్రసిద్ధిఁ జెంది సర్వజ్ఞుఁ డితఁ డనఁ జాలగౌరవ మంది         సంతతంబును శివాశ్రయతఁ దనరి అహితపురచ్ఛేదనాసక్తి విలసిల్లి         భూతదయాళుఁ డై పొగడు గాంచి అక్షయతూణీరుఁ డై యాజి జయ మొంది         లోకపాలశ్రేణిలోన హెచ్చి

⁠

గీ.⁠

సామజాంతకవిక్రమశాలి యగుచు భూతి నలరారు నమ్మహాపుణ్యమూర్తి శంకరాహ్వయుఁ డగుట కాశ్చర్య మేల నతనిఁ దలఁచినఁ బ్రజకు సౌఖ్యంబు గలుగు.

⁠ 39

క.⁠

కురథుఁడు విషమేక్షణుఁ డ ధ్వరహరుఁ డుగ్రుండు గాని ధన్యుం డాశం కరుఁ డైశ్వర్యము శోభిలఁ బరగెన్ భువి వెలితి లేని పౌరుషమహిమన్.

⁠ 40

ఉ.⁠

మానుగఁ దియ్యవిల్లు విరిమచ్చికనారియుఁ దావితూఁపులుం బూనినవాఁ డతండు మఱి పూననివాఁ డితఁ డింతమాత్రమే కాని మ ఱెద్దియుం గొఱఁత గాదు మనోభవశంకరక్షమా జానులకున్ జగత్రితయసన్నుతరూపవిలాససంపదన్.

⁠ 41

చ.⁠

ఇలపయి శంకరక్షితితలేంద్రుఁడు కల్పతరుత్రపాకరో జ్వలదురుదానశీలత నజస్రము శోభిలుచుండఁ బైఁడిగు బ్బలి వెరచున్ ధనార్థులకుఁ బంచి యిడుందను నంచు దేవతా నిలయము గాన మాను నని నిర్భయవృత్తి వహించు వెండియున్.

⁠ 42

ఉ.⁠

వేమరుఁ బుణ్యకాలముల వేడుక శంకరరాజు ప్రాజ్ఞుఁ డై హేమమయాంబరంబులు మహేశుగురించి మహీసుపర్వసు

⁠