Jump to content

పుట:రామేశ్వరమాహాత్మ్యము (ఏనుగు లక్ష్మణకవి).pdf/104

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


ఆ.

కని కుబేరసముఁడు తనయుండు మనలకు
దొరికెనేని వెరపు దొరఁసి వృద్ధిఁ
జెందఁగల మటంచుఁ జింతించి తనకూఁతుఁ
బిలిచి యిట్టు లనియెఁ బ్రేమ గులుక.

107


గీ.

అమ్మ కైకసి సంప్రాప్త మయ్యె నీకు
నిండుజవ్వన మటు గాన నిన్ను పరున
కెవ్వనికి నైనఁ దగువాని కీయవలయు
నెవ్వఁడు వరించునో కాని యెఱుఁగరాదు.

108


క.

తగుమగనికిఁ బడుచు నిడం
దగు ని ట్లిడకున్నఁ గన్నతండ్రికి దుఃఖం
బగుఁ గాన నాడుబడుచుల
జగతిం గనువారి కెల్ల సౌఖ్యము గలదే.

109


ఆ.

ఆదిలక్ష్మికరణి నన్నితెరంగుల
దొడ్డదాన వమ్మ బిడ్డ నీవు
తగరు మీర లనుచుఁ దెగడుదు నని యెట్టి
వారు వెరచి యడుగరారు నిన్ను.

110


ఉ.

కావున సన్మునిం గనకగర్భునిపౌత్రుఁ బులస్త్యపుత్త్రు భూ
దేవుని విశ్రవుం జరమధీరు గుణాకరు నీవ యేగి స
ద్భావమున న్వరింపుము శుభంబుగ నీకుఁ గుబేరసన్నిభుల్
శ్రీ వెలయం గుమారులు ప్రసిద్ధులు గల్గెద రబ్జలోచనా.

111


క.

అని పలికిన నవ్వాక్యము
విని కైకసి మందహాసవిలసితముఖి యై
వినయమున నట్ల యగుఁ గా
కని మనమున సమ్మతించి యంచితబుద్ధిన్.

112


వ.

అంత.

113


క.

బాలారత్నము సాయం
కాలంబున జనకునాజ్ఞఁ గైకొని తగ న