పుట:రామేశ్వరమాహాత్మ్యము (ఏనుగు లక్ష్మణకవి).pdf/100

క.⁠

ఇమ్మూఁడునదుల నపగా హమ్మున ఫల మెద్ది గలుగు ననఘా జనబృం| దమ్మున కీహనుమత్కుం డమ్మునఁ దత్ఫలము మజ్జనంబున దొరకున్.

⁠ 84

మ.⁠

మనుజుం డై వసుధన్ జనించియు హనూమత్కుండతీరంబునన్ ఘనభక్తిం బితృకార్య మర్థి సలుపంగా నొల్లఁ డెవ్వాఁడు కోఁ పను లై పోదురు వానిఁ జూచి పితరుల్పా కారిముఖ్యామరుల్ మునులు న్సిద్ధులు కోప మూనుదురు దన్మూఢాత్ముపై నెంతయున్.

⁠ 85

గీ.⁠

హానుమతకుండసన్నిధి ననఘులార జపము హోమము దానంబు సలుఁపడేని జనునిజీవిత మప్రయోజకము దుఃఖః భాజనం బగు గడువిష్టపద్వయమున.

⁠ 86

క.⁠

హానుమతకుండసన్నిధి నేనరుఁడు తిలోదకంబు లిడు నియతుం డై వానిపితరు లాజ్యనదీ పానము సేయుదురు నిజము పలికితి వత్సా.

⁠ 87

వ.⁠

ఇట్లు శ్రీరామచంద్రుండు పలికినపలుకులు విని సంతుష్టస్వాం తుం డై హనుమంతుండు వెండికొండనుండి తనతెచ్చినలింగంబు రఘుపుంగవు నాజ్ఞాక్రమంబున రామనాథేశ్వరునుత్తరంబునం బ్రతిష్ఠించి కృతార్ధుం డయ్యె హనుమద్వాలవేష్టితసంజాతం బగువ లిత్రయంబు రామనాథేశ్వరుండు భరించు నిట్లు సేతుమ ధ్యంబున గంధమాదనగిరిశృంగంబున శ్రీరాఘవుండు శివలింగ ప్రతిష్ఠాపనంబు చేసినతెరంగు మీ కెఱింగించితి నిది పఠించువారు ను, విన్నవారును, దురితంబులం బారదోలి శివలోకంబునం బూ జ పడయుదురని సూతుండు వివరించిన శౌనకాదిమహర్షు లమ్మహా త్ము కి ట్లనిరి.

⁠ 88