పుట:రాఘవపాండవీయము (పింగళి సూరన).pdf/291

తెచ్చెనని క్రింది కన్వయము, ఈతఁడు అనిజగతిలో, ననున్ = నన్ను, అవగుణాధికునిఁగాన్ = అవివేకిఁగా, ఎన్నకున్నె = ఎంచునే యనుట.

ఉ.⁠

ఎంతయు నిబ్బరం బయిన యీహనుమద్బలయుక్తిఁ జేసి యేఁ బంతము మీఱ ఘోరపరిపంథులఁ ద్రుంచుట యెప్పు డింక నా ర్జింతునొకో సమీరసుతుచేఁతకు నీడుగఁ జేసి మేలు దు స్స్వాంతుఁడు గాఁ డితం డనుయశస్స్ఫురణంబు జగంబులోపలన్.

⁠

భారత. ఈహను = కోరికను, మద్బలయుక్తిన్ = నాబలిమిచేత, పరిపంథుల = శత్రువులను, త్రుంచుట యెప్పుడు - ఇది యుత్సాహవాక్యము. సమీరసుతు = భీమునియొక్క, చేఁతకు నీడుగఁ జేసి యశఃస్ఫురణంబును, ఆర్జింతునొకో యని యన్వయము.

రామ. ఈ, హనుమత్ = హనుమంతునియొక్క, బలయుక్తిఁ జేసి = బలయోగముచేత, నేను, పరిపంథుల, త్రుంచుట = సంహరించితిఁగదా, సమీరసుతు = హనుమంతునియొక్క, చేఁతకున్ = ఉపకారమునకు, ఈడుగఁ జేసి = ప్రత్యుపకారముఁ జేసి, యశఃస్ఫురణంబును, ఆర్జింతునొకో = కాకుస్వరము.

వ.⁠

అని తలపోయుచు రిపుజయప్రయతమానమానసుం డయ్యె నంత.

⁠ 243

సీ.⁠

చలపట్టి తనుఁ జంప నముదితోపాయప            ద్ధతి వెదకుచుఁ గని ధర్మరాజు వెడలఁ ద్రోయఁగ నొండు వెరవులు చాలించి            తనవారినిర్గమోద్ధతి పగఱకు వెరఁ గొనర్పఁగలంక విడిచి బెట్టిదపుబీ            రమునఁ బఱతెంచి రాజరాజు సయిదోడుసూడుబంటయి మదనుజఘాతి            నిను మున్ను దెగటార్తు నని నరవరు

⁠

తే.⁠

భీముఁ దాఁకె నపూర్వసంభృతరణరస భారు లై యొండొరులఁ దాఁక వారు గదల బిరుసు నెరప మండలగతిఁ దిరుగగదుమ నారదున కబ్బె వేర్వేఱ నయనతుష్టి.

⁠ 244

రామ. ధర్మరాజు = యముఁడు, వెడలఁ ద్రోయఁగ, తనవారి = తనమూఁకలయొక్క, నిర్గమోద్ధతి వెరఁగొనర్పఁగ, లంక విడిచి, రాజరాజుసయిదోడు = కుబేరునితమ్ముఁడు రావణుఁడు, సూడుబంటయి = పగదీర్చుకొనువాఁడై, మదనుజఘాతినిన్ = కుంభకర్ణునిఁజంపిన, నరవరున్ = రాముని, తాఁకెను, వారు రామరావణులు, కదలన్ = చలింపఁగాను, బిరుసు