| తే. | అంతఁ దద్భ్రాతృపుత్త్రబలాతిశయము | 237 |
భారత. అంత, తత్ = ఆధర్మరాజుయొక్క, భ్రాతృ = తమ్ములైన భీమాదులయొక్కయు, పుత్త్ర = ప్రతివింద్యాది ద్రౌపదేయులయొక్కయుఁ, బల = ధృష్టద్యుమ్నాదిబలముయొక్కయు, అతిశయము, తనున్ = తన్ను, మహత్ = అధికమైన, పార్శ్వబల = పరివారముయొక్క, నాశమునన్ = హానిచేత, ఉడుకుచున్న దుర్యోధనుని, ఉగ్రములైన, మన్యు = శోకరోషములయొక్క, దశ = అవస్థగల, ముఖున్ = ముఖము గలవాని, దుర్యోధనునికి విశేషణము, ఉలూకునియొక్కయు, శకునియొక్కయు, పాతము = నాశనము, కలంచెన్= వ్యాకులపడఁజేసెను.
రామ. అంత, తత్ = ఆసుగ్రీవునియొక్క, భ్రాతృపుత్త్రుఁడైన యంగదునియొక్క బలాతిశయము, మహాపార్శ్వ = మహాపార్శ్వుఁడనెడు రాక్షసునియొక్క, బలనాశమునన్ = కూల్చుటచే ననుట, తనున్ = తన్ను, నలచఁగ, దుర్యోధనున్ = యుద్ధము సేయ శక్యము గానివాని, దశముఖున్ = రావణుని, ఉలూక = గూబలనెడి, శకుని = పక్షులయొక్క, “ఉలూకస్తు వాయసారాతి పేచకౌ" అని అ. పాతము = పాటు, కలంచెను, అవకుశనమాయె ననుట.
| సీ. | ఆదుష్టవర్తనుఁ డప్పటితుదకు ని | |
| తే. | కాగతిని దన్నృపతిబలశ్రీ గలంగ | 238 |
