ఉబ్బఁగ మీఱెన్ = భీష్మద్రోణులకంటెను లెస్సగా జగడము చేసెననుట. ఆప్రబలదోషాచారి = మిక్కిలి దురాచారియైన దుర్యోధనునియొక్కతోఁబుట్టుగును, దుశ్శాసనాభిఖ్యునిన్ = దుశ్శాసనుఁ డనెడుపేరు గలవాని, పవనాత్మజుండు కూల్చెను.
| వ. | అంత. | 216 |
| సీ. | ఆహవమహిమకరాక్షయాతులసత్ప్ర | |
| ఆ. | స్వశ్రితనికురుంబవనశిఖిమేఘనా | 217 |
భారత. ఆహవ = యుద్ధముయొక్క, మహిమకర = ప్రభావమును జేయుచున్న, అక్షయ = అక్షయము నయి, అతుల = సరిలేని, సత్ప్రతాపము తనరునట్టుగా, సూర్యసంతతినరవర్యుండు = కర్ణుఁడు, వృత్తిచేతఁ బ్రబలువాని ధర్మరాజును వీడుఁ జొరఁగఁ దఱిమెను. తత్ = ఆ, భ్రాతృభంగమంతయు నప్పు డరసి, వాసవి = అర్జునుఁడు, స్వశ్రిత = నిజాశ్రితు లనెడు, వనశిఖి = అడవినెమళ్లకు, “శిఖావళశ్శిఖీ కేకీ" అని అ. మేఘనాదమువంటి, అభిధాన = పేరుగలవాఁడు, అర్జునునికి విశేషణము. ఆబలాఢ్యుమీఁద నడచి, సాయకములన్ = బాణములచేత, నభమున నుండి = ఆకాశమం దుండి, నిర్జరులు బెగడునట్టుగా దుర మొనర్చెను.
రామ. ఆహవమహిన్ = యుద్ధభూమియందు, మకరాక్షయాతు = మకరాక్షుఁ డను ఖరాసురుని పుత్త్రునియొక్క, “నైరృతో యాతు రక్షసీ" అని అ. లసత్ప్రతాప మత్యంతము తనరుచుండఁగాఁ గనలి, సూర్యసంతతినరవర్యుండు = రాముఁడు, వృత్తిచేతఁ బ్రబలెడువానిని = ఆమకరాక్షుని, ధర్మరాజువీడు = యమలోకమును, చొరంగఁ దఱిమెన్ = చంపె ననుట, తద్భ్రాతృభంగము = ఆమకరాక్షునిమరణమును, అరసి, వాస = గృహము వల్లనుండి, వినిర్గతుండయి, స్వశ్శ్రిత = దేవత లనెడి, వనమునకు, శిఖి = అగ్నివంటివాఁడు,
