ముఁడు గనుక దేహకాంతి తఱుగ దనుట. రణకళాధికారి, గాంభీర్యతోయధి, ఘటోద్భవుండు = ద్రోణుఁడు, ద్రుపదముఖ్యులన్ = ద్రుపదుఁడు మొదలయినవారిని, వధించెను.
| మ. | అనివార్యుం డతఁ డంతటం దనయమిథ్యామృత్యువార్తాప్రవ | 208 |
భారత. అతఁడు = ద్రోణుఁడు, అంతటను, తనయ = కుమారునియొక్క - అశ్వత్థామయొక్క, మిథ్యా = అసత్యమైన, మృత్యువార్తాప్రవర్తనచేత, తను, తనునిర్ముక్తునిన్ = దేహనిర్ముక్తునిఁగా, చేయుచున్ - తనకుఁ దానే దేహము విడుచుచు ననుట. విశిఖ = బాణములయొక్క, సంధానమందు నతివేగమైన, ప్రపంచన = ప్రయోగమందును, సౌమిత్రి = లక్ష్మణుండైనవాఁడు, అనేకయుద్ధములయందు, కృతి = నేర్పరియైనవాఁడు, ధృష్టద్యుమ్నుఁడు, ఏపారఁగా, గురు = అధికమౌనట్టుగా, పెద్దలయొక్కయనికాని, మానసమందు, ఆర్పిత= పెట్టఁబడిన, విషాదముచేతిగ్లాని గలవాఁ డయ్యెను.
రామ. అతఁడు = అతికాయుఁడు, తన = తనయొక్క, విశిఖసంధానమందలి యతివేగముయొక్క, ప్రపంచనన్ = విస్తరించుటచేత, “పచివిస్తారే” అని ధాతువు. సౌమిత్రి = లక్ష్మణుఁడు, యుద్ధకృతి = యుద్ధక్రియయందు, ధృష్ట = దృఢమైన, ద్యుమ్న = సత్త్వము గలవాఁడు, “ద్యుమ్నం స్యాచ్చ బలే ధనే” అని వి. ఏపారఁగా, తనున్ = తన్ను, తనునిర్ముక్తునిఁ జేయుచు, తనయొక్క, అమిథ్యా = సత్యమైన, మృత్యువార్తయొక్క, ప్రవర్తనచేత = వినిపించుటచే, గురు = తండ్రియైన రావణునియొక్క, మానసమం దర్పితవిషాదగ్లాని యయ్యె నని యన్వయము. అతికాయుఁడు నొచ్చెను, ఆవార్త విని రావణుఁడు కస్తిపడెననుట.
| వ. | అంత. | 209 |
| సీ. | గురుదివ్యబాణచాతురిని మీఱినవాని | |
