ధికమqచునుండఁ గాననుట, జిష్ణుఁడు = జయశీలుఁడు, రామbfభుండు, సముద్భాసిల్లెను = సంతసిల్లెను, సామర్థ్యసంపద్దురంధరుఁడు గనుక నీశ్వరునివిల్లు వంచి సీతను వరించెదనని మిక్కిలి తెలివి గలిగియుండె ననుట.
| సీ. | అపు డేమి చెప్పన న్యాసాధ్యతద్ధను | |
| తే. | నుదయ మందినమేటియన్యులకలఁగునె | 33 |
రామ. అతఁడు = రాముఁడు, తత్ = ఆవింటియొక్క, మున్ను = మునుపు, మహిమపెంపును, అరాతి = శత్రులయొక్క, మత్సరవిధిన్ = తనజయమును సహింపనివారితోడి ద్వేషమును, సరకు సేయక జనకునింట వివాహ మగుటకు, సంభ్రమించెన్ = త్వరపడెను. ఇంకఁ గవివాక్యము. తదంబక = ఆవిశ్వామిత్రునిబాణములయొక్క, ధామయుక్తిన్ = ప్రతాపయోగముచేత, ఉదయ = అభ్యుదయమును, అందినమేటి = రఘునాథుఁడు, అన్యులకున్ = పరులకు, అలఁగునె = లోపడునా, ఇట్లు, అర్కసంతతి = సూర్యవంశముయొక్క, ఖ్యాతి = మహిమ, తత్పోషకారణమునన్= ఆరాముఁడు పోషించుటవల్ల, ధాత్రిపై, కుంద = మొల్లలయొక్కయు, “మాఘ్యం కుంద” మని అ. సూత = పాదరసముయొక్కయు, “రసస్సూతశ్చ పారదే” అని అ. సంతాన = కల్పవృక్షములయొక్క, భా = కాంతియొక్క, అవగణనన్ = తిరస్కారమువల్లఁ బ్రబలుట.
భారత. తత్ = ఆయర్జునునియొక్క, ధనుర్వార్త మిగుల, కర్ణాసహ్యముగఁ బర్వ = కర్ణునికి నసహ్యముగాఁ బరఁగ, అతఁడు = ఆకర్ణుఁడు, తన్మహిమ = ఆధనుఃప్రావీణ్యముయొక్క, పెంపును, నర = అర్జునుమీఁదనున్న, మత్సరవిధిచేత సరకు సేయక సంభ్రమించెను, ఇంకఁ బూర్వకథాసూచనముగాఁ గవివాక్యము. తత్ = ఆయర్జునునియొక్క, అంబకున్ = తల్లియైన కుంతికి, వివాహ మగుటకు, మున్ను = మునుపే, జనకుని = కుంతిభోజునియొక్క, ఇంటను, సన్ముని = దూర్వాసునియొక్క, కృపన్ = అనుగ్రహమువల్ల,
