122 8. క. మూర్తిత్రయోపాఖ్యానము دات వత్సా! యేల ప్రయాన మొంచెదవు? నీవాంఛార్థ మే మైన నే వాత్సల్యంబున నిచ్చువాఁడఁ గరుణాసన్మానసాబ్జంబుచే సత్సాహాన్విత మైనతావకతపోయోగాన కే మెచ్చిరిన్ మత్సందర్శన మెల్లవారికి సమానశ్రీనిదానం బగున్. అన హిరణ్యకశిపుఁ డంభోజథపునకుఁ బ్రణతి నేసి భ క్తిధరముచేతఁ బులకితాంగుఁ డగుచుఁ బలికెను నిజపాణి వనజయుగము నిటలమున ఘటించి. అంతర్యామిత్వంబున నెంతయు వర్తించునీకు నెఱుఁగఁ బడని దొ క్కంతయు లేడైనను మ చింతిత మెఱిఁగింతు దివిజశేఖర! నీకున్. క. సురసిద్ధసాధ్యనగకి న్నరఖేచరయక్షదైత్యనాఖాదులలో దురమున నాకు నెదుర్కొను పరవీరునిఁ గాననక్టోబల మీ వలయున్. క. ప్రాణయుతంబులచే న క. ప్రాణంబులచేత ఉవసరాత్రులయందుం బ్రాణభయ మందకుండన్ వాణీశ్వర! నాకు నిపుడు వర మీ వలయున్. వెలుపల లోపలఁ జీఁకటి వెలుఁగున భువి నాకసమున విషశ స్త్రజలా నింపావకమ్మగకులబా ఢల నాశము లేనివరము దయసేయఁ దగున్. 98 99 100 101 102 103
