పునర్ వ్యవస్థీకరణకు మరియు వైష్ణవ ఆరాధనలో బ్రాహ్మణేతరుల ప్రమేయానికి కూడా దారితీశాయి. ఈ విధాన మార్పు హస్తకళాకారులు మరియు ఇతర బ్రాహ్మణేతర కుల సమూహాలకు, ప్రత్యేకించి ముఖ్య లబ్ధిదారులలో ఒకరైన నేత కార్మికులు (సెంగుంథర్ కైకోల ముదలియార్) సామాజిక హోదాను పెంపోందించుకోడానికి దోహదపడింది. రామానుజుల కాలం తరువాత, శ్రీ వైష్ణవ సంఘం ఈ సమస్యపై విడిపోయి వడగలై (ఉత్తర మరియు సంస్కృతం) మరియు తెంగలై (దక్షిణ మరియు తమిళం) శాఖలను ఏర్పరుచుకుంది. రెండు వర్గాలు పంచ సంస్కారాల ద్వారా శ్రీ వైష్ణవ దీక్షను నమ్ముతారు. శ్రీ వైష్ణవ బ్రాహ్మణుడు కావడానికి ఈ వేడుక లేదా వ్రతం అవసరం. దీనిని బ్రాహ్మణులు మరియు బ్రాహ్మణేతరులు నిర్వహిస్తారు. రామానుజుల తత్త్వశాస్త్రం శ్రీరంగంలోని రంగనాథస్వామి ఆలయంలో ఉపదేశ ముద్రలో ఉన్న రామానుజుల మూర్తి ఉంది. ఇది రామానుజులవారికి సంబంధించిన మృత అవశేషాలు భద్రపరచబడిన ప్రదేశం అని నమ్ముతారు. రామానుజుల తాత్త్వికత హిందూ సంప్రదాయంలో విశిష్టాద్వైతంగా పిలుస్తారు. అతని ఆలోచనలు వేదాంతలోని మూడు ఉపపాఠశాలలలో ఒకటి, మిగిలిన రెండు ఆది శంకరుల అద్వైత (సంపూర్ణ ఏకవాదం) మరియు మధ్వాచార్యుల ద్వైత (ద్వైతవాదం) గా పిలువబడతాయి. వేదాలు జ్ఞానానికి నమ్మదగిన మూలమని రామానుజులు అంగీకరించారు, ఆపై అద్వైత వేదాంతంతో సహా ఇతర హిందూ తత్త్వశాస్త్ర పాఠశాలలు అన్ని వేద గ్రంథాలను అర్థం చేసుకోవడంలో విఫలమయ్యాయని విమర్శించారు. తన శ్రీ భాషం్యలో, పూర్వపక్షం (మునుపటి పాఠశాలలు) వారి ఏకరూప వివరణకు మద్దతు ఇచ్చే ఉపనిషత్ భాగాలను ఎంపిక చేసి, బహువచన వివరణను సమర్ధించే భాగాలను విస్మరిస్తుందని నొక్కి చెప్పాడు. ఇది స్థిరమైన సిద్ధాంతాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది. వేద సాహిత్యం, రామానుజుడు, బహుత్వం మరియు ఏకత్వం రెండింటినీ ప్రస్తావిస్తుంది, కాబట్టి సత్యం తప్పనిసరిగా బహువచనం మరియు ఏకవాదం లేదా అర్హత కలిగిన ఏకవాదాన్ని కలిగి ఉండాలి. రామానుజ విశిష్టాద్వైత తత్త్వశాస్త్రం లేదా అర్హత లేని ద్వంద్వవాదం యొక్క ప్రతిపాదకుడు. రామానుజుల బ్రాహ్మణం స-విశేష బ్రాహ్మణం, అంటే గుణాలతో కూడిన బ్రాహ్మణం. రామానుజుల బోధనల ప్రకారం, భగవంతుడు నారాయణుడు లేదా భగవాన్ పరమాత్మ; వ్యక్తిగత ఆత్మ-చిత్; విషయం-అచిత్. రామానుజ లక్షణాలు నిజమైనవి మరియు శాశ్వతమైనవిగా పరిగణించబడతాయి, కానీ బ్రాహ్మణ నియంత్రణకు లోబడి ఉంటాయి. గుణాలను ప్రాకారాలు లేదా రీతులు అంటారు. నారాయణుడు విశ్వానికి అధిపతి మరియు 104
