| |
బులు పాయఁ ద్రోచి యస్వేదబిందుజాలాంచితయు నమ్లానవదనపంకజయు న
క్లిష్టతనువల్లికయు నతాంతలతాంతమాలికయు ననవసన్నాంగరాగయు ననాహ
తదుకూలయు ననిర్ధూతకేశకలాపయు నకంపమూర్తియు నవిచ్ఛిన్నహారా
ద్యలంకారయు నవిపాయానసూయాదత్తపుణ్యాంగరాగగంధబంధురమూర్తి
యు నై తొంటిక్రియ నున్నం గనుంగొని కపులు నసురులును సబాష్పనయను
లై నృపతి కిప్పురంధ్రీరత్నంబు నిన్నియెగ్గు లాడం దగ దన వసుమతీదుహిత
యగుసీతను రఘునాథుసన్నికర్షంబునకు నెత్తికొని తెచ్చి ముందు నిల్పి యి
ట్లనియె.
| 2395
|
అగ్నిదేవుఁడు సీతమహత్త్వము చెప్పి రామున కొప్పించుట
| చ. |
రఘుకులదుగ్ధవారినిధిరాజ భవత్సతి దూషితక్రియా
లఘుచరితానుషక్తిమెయి లౌల్యము దాల్చి చరింప నేర్చు నే
యఘములు జానకిం దలఁచితనంతనె నాశము నొందు నీకు ని
ట్లు ఘనతరాగ్రహంబునఁ గడుం జెడ నాడుటఁ జూడ యుక్తమే.
| 2396
|
| క. |
పస చెడవు మేనిమెఱుఁగులు, గసుగందవు క్రొవ్విరులును గనుఁగవ ధూమ
ప్రసరమున నెఱ్ఱఁబాఱదు, వెసఁ దలచీరయును నట్ల వెలయుటఁ గంటే.
| 2397
|
| ఉ. |
దైవము ప్రాణమిత్రుఁడును దాత సఖుండును జీవితార్థముల్
నీవుగ వాఙ్మనఃకరణకనిశ్చయబుద్ధిశరీరదృష్టిసం
భావితవృత్తి నేమఱక పన్నుగ నిన్నె తలంచు నన్యదు
ర్భావన లేదు భూమిసుత భవ్యచరిత్రపవిత్ర భూవరా.
| 2398
|
| చ. |
చపలాత్ముం డగుదానవాధిపతియాజ్ఞన్ వచ్చి నక్తంచరుల్
కృప యొక్కింతయు లేక యుగ్రగతి జంకింపంగ నోలిం బ్రలో
భపువాక్యంబులు పల్క బిట్టు వెఱపింపన్ నొవ్వఁగా నాడినన్
విపులస్వాంతమునం గలంగఁబడ దుర్వీకన్య రాజోత్తమా.
| 2399
|
| క. |
శుచి నై జగములకుఁ బరమ, శుచిత్వ మొనరించు నే వసుమతీతనయా
రచితప్రవేశమునఁ గడు, శుచి నైతిఁ గృతార్థభావసుభగుఁడ నైతిన్.
| 2400
|
| సీ. |
మందారభూజంబు మరిగినభృంగికిఁ, బిచుమందశాఖిపైఁ బ్రేమ గలదె
లలి మానసంబున మెలఁగెడుహంసికి, వెలయఁ బల్వలముపై వేడ్క గలదె
మలయద్రుమంబున మలయుభుజంగికి, బర్బూరతరువు[1]పై వలపు గలదె
భాస్కరోదయమున భాసిల్లుపద్మిని, కిందుకరస్పృష్టి నెలమి గలదె
రాజితానేకసద్గుణారామ రామ, ధర్మపాలనపరమ నీధర్మపత్ని
యైనసాధ్వికి సీతకు నన్యునందుఁ, గూర్మి యేచందమున సమకూడునయ్య.
| 2401
|
| ఉ. |
కావున నీవు నాపలుకుఁ గైకొనఁగాఁ దగుఁ గాదు నాక సం
|
|
- ↑ పైఁ బరపు గలదె
