Jump to content

పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/626

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


నౌన్నత్యంబున మించి దైవగతిఁ ద్రుట్యచ్ఛక్తి వై నేఁడు వి
చ్ఛిన్నాశేషశిరఃకరుండ వగుచున్ సీదద్గతిం గూలితే.

2189


మ.

సురలక్ష్మీకచకర్షణప్రవణముల్ శుంభద్రణోత్సిక్తముల్
హరశైలోద్ధరణప్రచండబలముల్ హర్యక్ష[1]దుస్సాధముల్
హరిదంతద్విరదేంద్రదంతదళన[2]వ్యాపారఘోరంబు లై
కర మై యున్నకరంబు లిప్పుడు పతంగశ్రేణిపా లయ్యెనే.

2190


క.

సురతరుకుసుమశ్రేణీ, సురుచిరమృదుతల్పమధ్యశోభిత మగునీ
యురుతరదేహం బిప్పుడు, పరుసనిసంగ్రామభూమిఁ బడఁ బా లయ్యెన్.

2191


తే.

అర్కమండలతులితంబు లై విపక్ష, తిమిరజాలకభేదనక్షమము లైన
విమలదీధితిమణికిరీటములు నేఁడు, సడలి యంతంత నుగ్గులై పుడమిఁ గూలె.

2192


క.

ఎనసినగురువిక్రమమున, ఘనతరభుజరాజిసత్త్వగౌరవముల న
త్యనుపముఁ డగునీతో నెన, యనఁ జాలినవారు జగములందుఁ గలారే.

2193


సీ.

నయశాలివై యుండి నరనాథుసుందరిఁ, దెచ్చి యీయాపదఁ దెచ్చికొంటి
వల దని చెప్పినఁ జలమున నబ్భంగి, నామాట లేమియు నమ్మవైతి
మనువంశనాథుని మనుజుఁ గాఁగఁ దలంచి, భూమినందన నిచ్చి పుచ్చవయితి
రామునితోడి వైరస్థితి యేప్రొద్దు, మాను మన్నను నీవు మానవైతి
నీతిహితములు సేకొన నేరనైతి, తెలిపి చెప్పినఁ క్రొవ్వునఁ దెలియవైతి
చెడుట నిక్కువ మనినను నుడుగవైతి, [3]తెగువ నాగ్రహబుద్ధియు దింపవైతి.

2194


క.

పరకాంతలు తల్లులుగా, నిర వందఁగఁ దలఁపకున్న నిహముం బరమున్
దొరఁకొనునె మేలు గలుగునె, దొర యండ్రే వాని బుధులు దుష్టుం డనరే.

2195


క.

ఘనతరదుర్మానముచే, ననయంబును గలుగునీస్వయంకృతదోషం
బున నింత పుట్టె నేఁ జె, ప్పినపలుకులు దప్పవయ్యెఁ బిదప నరసినన్.

2196


క.

అని శోకించుచుఁ దాలిమి, మనమున నెలకొనమిఁ జేసి మానము దూలన్
ఘనమూర్ఛ మునుఁగుఁ దెలియుం, దనుజేశుఁడు శోకవహ్నితప్తాత్ముం డై.

2197


క.

ఇనుఁడు ధరఁ బడియెఁ జంద్రుఁడు, మునిఁగెం దిమిరమున నగ్ని మొగి హిమ మయ్యెం
గనకాద్రి యొఱగె ననుక్రియ, దనుజాధిప పొలిసి తిట్లు దర్పము దూలన్.

2198


శా.

సారస్కంధము శౌర్యమూలము విరాజద్భాహుశాఖంబు దు
ర్వారోదారధృతిప్రవాళమతి దీప్యత్కోపపుష్పంబుఁ బా
పారంభైకఫలంబు నై పరఁగుదైత్యాధీశవృక్షంబు దా
నీరూపంబున రామహస్తి విఱిచెన్ హేలాసముల్లాసి యై.

2199


చ.

కరయుగదంతదుర్జయము గర్వమదాంధము ఘోరచాపదు

  1. దోస్సారముల్
  2. వ్యాపారఘోరాతిదు, ష్కరముల్ నీదుకరంబు
  3. తేఁకువయు నాగ్రహపుబుద్ధిఁ ద్రిప్పవైతి.