పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/455

⁠

బులం గత్తివాతిదూపులం దునుమాడి తోడన గవాక్షుండు గిరిశృంగంబును వృషభుండు వృక్షంబును బనసుండు గండశైలంబును గజుండు పరిఘంబును శత వలి శతాంగచక్రంబును గ్రోధనుండు తోమరంబును వైవ నవియును దెగ నేసి విజృంభించుచుం బురోభాగంబున నున్న యనేకబలీముఖుల శిలీముఖంబులఁ బొలి యించుచుండఁ గ్రోధంబునం గ్రోధనమేఘపుష్పులు ధూమ్రదుర్ధరులరథంబుల కుడికి కులిశసమస్పర్శంబు లగుకరతలంబులం దలలు పగులఁ జఱిచి చంపినం గనుంగొని ధనుర్గుణంబు మొరయించుచుఁ గోపాటోపంబున.

⁠ 687

సీ.⁠

ఒక్కొక్కతూపున నొక్కట నూర్వుర, నొక్కలావున గ్రుచ్చి యొక్కమాటు మూఁడును బదియు నమ్ములు గొని సంధించి, కోల నొక్కొక్కనిఁ గూలనేసి యిషువు లైదైదుల నింద్రుమన్మనిఁ దొమ్మి, దింట గవాక్షుఁ బందింటఁ బృథుని నేడిట ఋషభుని నిరుమూఁట గజు రెండు, పదులఁ బనసు గృధపత్ర మైన చండకాండమొకట శతవలి నొప్పించి, శతసహస్రసంఖ్య లతులగతుల సాయకములు పఱపి చంపుచుఁ గపిసేన, బాణమారుతమునఁ బాఱ నూఁదె.

⁠ 688

క.⁠

ఆయెడఁ గొందఱు గపులు ప, లాయనముగఁ దారకొడు కలంతయు వ్రీడం జేయ జయో వాస్తు మృతి, ర్వా యన యూథపులు నిలిచి వైచిరి శిలలన్.

⁠ 689

ఉ.⁠

వైవఁగ వాఁడు భల్లముల [1]వారిఁ దెరల్చి సహస్రమార్గణిన్ వేవుర వీరులం గెడపి వెండియు మండుచుఁ గోల నొక్కనిం నా వెస నెల్లయూథపులఁ గన్కని నేసి చెలంగి యొత్తె నా శావియదంతరం బద్రువ జైత్రవిశృంఖలవృత్తి శంఖమున్.

⁠ 690

క.⁠

ఉరవడి నప్పుడు పైఁబడి, పరిగొని పృథుఁ డాయుధములఁ బడగ గజుండున్ హరుల గవాక్షుఁడుఁ బనసుం, డు రథంబును సూతు ఋషభుడుం బొలియింపన్.

⁠ 691

సీ.⁠

శతవలి నిర్ఘాతసమముష్టి శతమాయుఁ, బెలుచమస్తకము నొప్పింప మఱియుఁ గ్రొవ్వాలుఁబలుకయుఁ గొని మీఁది కెగయఁగ, నొకనిఖడ్గంబు దా నొడిసికొనుచు నెగసి [2]రాక్షసుఁడ యెం దేఁగెదు నిలుమంచుఁ దలపడి పోరుచోఁ దనదువ్రేటు ఖేటంబుచేఁ దప్పఁ గీశ కొ మ్మని యుర, స్స్థలము వ్రేసిన నెడఁ దప్పఁ దొలఁగి శిరమునకుఁ జూపి దిగువ లక్షించి వ్రేయఁ, దొడలు తెగి వాఁడు గరుడునితుండనిహతిఁ బడుమహాఫణిగతి సుడివడుచు వచ్చి, నేలఁ దలక్రిందుగాఁ బడి ధూళి బ్రుంగె.

⁠ 692

వ.⁠

ఇట్లు శతమాయుండు గూలినం బ్లవంగపుంగవులు చెలంగి రక్షోబలంబుల వధియిం పఁ దదీయవిజృంభణంబునకుం దనమంత్రులపాటునకు రోషవిషాదంబులు వొడమ ననుజసహాయుం డగుమహాకాయుఁ డింద్రచాపకల్పం బగుధనువు సారించుచు సా

⁠

1. వాని నడంచి
2. రక్కస యెక్క డేఁగెదు