| |
న్యునకు నశక్య మీఘనతరోరగబంధము మాన్ప రాఘవా.
| 623
|
| వ. |
అని యిట్లు బంధమోచనోపాయం బుపదేశించి యాశీర్వదించుచు నమ్మహాను
భావుం డంతర్హితుం డయ్యె నంత రఘువరుండును దనదివ్యజ్ఞానంబున భావించి
సుపర్ణుం గలంచిన దుగ్ధసముద్రంబునుత్తరంబుననుండి.
| 624
|
గరుత్మంతుఁడు రామునిసన్నిధికి వచ్చుట
| సీ. |
కుప్పించునురవడిఁ గుంభిని వడిఁ గ్రుంగి, సర్పాధిపతితలల్ సదియ నదుమఁ
నెగయునూఁకున మీఁది కెత్తి పాఱినతరు, శ్రేణులు చుక్కలఁ జెదర నడువ
నెఱకలు జాడించునేపునఁ గడలెత్తి, యేడువారాసులు నెడము లొత్తఁ
బఱచుబల్వడి నభ్రపంక్తులు సుడిగొంచు, వలయంపుఁగొండ యవ్వలికిఁ దూలఁ
బర్వతములు వడఁక బ్రహ్మాండకోటర, మద్రువ గగనవీథి నరుగుదెంచె
రఘుకులేంద్రబంధవిఘటనత్వరితాంత, రంగుఁ డగుచు నవ్విహంగవిభుఁడు.
| 625
|
| క. |
అప్పుడు గరుడునిఱెక్కలచప్పుడు దూరమున నెఱిఁగి సైరింపఁగ లే
కప్పెనలు విడిచి రాఘవు, లొప్పఁగ భుజగంబు లొక్కయురవడిఁ బఱచెన్.
| 626
|
| వ. |
ఇట్లు బంధమోచనంబు సేయుచు నతండు దన్నుఁ బ్లవంగపుంగవు లచ్చెరువంది
కనుంగొనఁ బ్రభాభాసురం బగునంగఁబు వెలుంగ నవనీతలంబున కవతరించి
యన్నరేంద్రనందనుల నభివందనపూర్వకంబుగాఁ గదిసి గరుదంచలంబున నంగ
సమ్మార్జనంబు సేయుచు గారవించిన.
| 627
|
| క. |
అప్పుడు బాణక్షతములు, గప్పి శరీరములు తొంటికంటెను గాంతిం
జెప్ప బలోత్సాహముతో, నొప్పారుచు నవ్విహంగమోత్తముతోడన్.
| 628
|
| క. |
భూవల్లభుఁ డిట్లను మము, నీ వీయాపదకుఁ బాపి నేర్పార సుహృ
ద్భావం బిటు గావించితి, గావున దశరథుని రఘువుఁ గా నినుఁ దలఁతున్.
| 629
|
| ఉ. |
నావుడు వైనతేయుఁడు మనంబున సంతస మంది దేవ యే
దేవరబంట రావణు వధించెదు నీవు సమస్తదేవభూ
దేవహితార్థ మి ట్లరుగుదెంచితి గాన జయం బవశ్యముం
గావుత మంచు నెయ్య మెసఁరగం దగ వీడ్కొని యేఁగె నయ్యెడన్.
| 630
|
| సీ. |
తరుశీలాపాణు లై తరుచరవీరులు, సింహనాదంబులు సెలఁగ సమర
కేళికి లంకవాకిళ్లకు వడిఁ బాఱ, రావణుఁ డమ్మహారావమునకు
మది విస్మయం బంది మంత్రుల రప్పించి, యదె వింటిరే దిక్కు లద్రువ నచటఁ
గపు లార్చుచున్నారు గ్రమ్మఱ నిది యేమి, చిత్రమొ వా రింద్రజిత్తుచేతఁ
దెగినవార్త మనము తెల్లంబుగా విన్న, వార మనుచు నికటకవర్తు లయిన
వారి నంతదెఱఁగు నారసి రాఁ బంచె, నుదయశిఖరి నినుఁడు నొప్పె నపుడు.
| 631
|
| క. |
వెసఁ జని వారును బురవ, ప్రసమారోహణము సేసి రాఘవులసము
ల్లసితస్థితియును సుగ్రీ, వసురక్షిత మగుచు నొప్పువనచరబలమున్.
| 632
|
