పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/436

⁠

ల్లోలకరాళ మై జగములోఁ గొన వచ్చినమాడ్కి ఖడ్గజి హ్వాలభుజాభుజంగవలనాకులముం బటహాదినిస్వనా భీలము గాఁ గడుం గడఁగి పేర్చి నిశాచరసేన త్రోచినన్.

⁠ 528

క.⁠

సంజ వొడతెంచె నిఁకమీఁ, దం జీఁకటి లావు యాతుధానుల కనుచున్ శింజిని మ్రోయించుచు రఘు, కుంజరుఁడు వెసం గడంగి ఘోరాస్త్రములన్.

⁠ 529

ఉ.⁠

వాహనసూతయోధరరథవర్గము లొక్కటఁ గుప్పఁగూర నా రోహకపాతముల్ బెరయ మ్రోయుచు దంతులు మ్రొగ్గ వాహసం దోహము లాశ్వికాంగములతోడఁ బొరింబొరిఁ గూలఁ గైదువుల్ బాహులు మున్నుగాఁ దునిసి బల్విడిఁ గాల్వురు'ద్రెళ్ల నేయుచున్.

⁠ 530

చ.⁠

అడరి వధింప నప్పుడు దదాశుగవేగము సైఁప కందఱున్ వడి సెడి యొక్కదిక్కునకు వచ్చుచుఁ గూడి తగంగ వెండియు న్మిడుతలు సిచ్చువాతఁ బడి నీ ఱగుకైవడి నప్డు మంటలం దొడిఁబడి మ్రందఁగా సమరదోహలు లై కపులం దెరల్చుచున్.

⁠ 531

వ.⁠

శుకసారణవజ్రదంష్ట్రమహాకాయమహాపార్శ్వమహోదరులు గాలమేఘంబులుం బోలె గర్జిల్లుచు శరాసారఘోరంబుగా నొక్కటం దనపయిం గవియ నవ్వీర శేఖరుండు దదవసరసంధ్యారాగరక్తంబు లగునుత్సలంబులుంబోలెఁ గ్రోధారు ణితలోచనంబు లలర నయ్యార్వుర నాఱుబాణంబుల నొప్పించి తొలఁగించి మఱియు లీలావిక్రమంబులు సలుపం దోన వానరులుం గడంగి.

⁠ 532

క.⁠

ఆఁకరముతోడ నప్పెను, మూఁకలపై కుఱికి కఠినముష్టినిహతులన్ మ్రాఁకుల శిలలను బీనుఁగు, ప్రోకలు గావించి [1]రపుడు పొడవడక వడిన్.

⁠ 533

క.⁠

అంగదుఁ డొక్కమహాగిరి, శృంగముఁ గొని పెలుచ [2]నింద్రజితుపై నంతన్ నింగి సెలఁగ నార్చుచుఁ గది, యంగ నదృశ్యుఁడయి చనియె నాతఁడు నంతన్.

⁠ 534

ఉ.⁠

దిక్కులు మూయుచుం గలయఁ దెల్పులు మాపుచు మిన్ను గప్పుచుం బెక్కు లొకండుగా ముసుఁగుఁ బెట్టుచుఁ జూడ్కుల కందకుండ నే యిక్కలుఁ దోఁపకుండఁ దల మెక్కుచు ము న్నగుసైన్యధూళితోఁ గ్రిక్కిఱియం దమం బడర రెండుదెఱంగులవారు నొండొరున్.

⁠ 535

శా.⁠

ఓరీ శాత్రవుఁ డెవ్వఁ డెవ్వఁ డనుచున్ హుంకారఘోరంబుగా రారా యంచు మిమున్ హరించుహరి నేరా యంచు నేరా నిశా చారిం గీశకులాశి నంచు వెసఁ గేశాకేశి వర్తింపఁ దెం పారం బోయి రెలుంగునిక్కలకు నయ్యాశ్చర్యపుంజీఁకటిన్.

⁠ 536

తే.⁠

తొడినమణికంకణాదుల వెడలుదీప్తు లోషధులు గాఁగఁ దెఱచునో ళ్లుగ్రగుహల

⁠

1. నారిఁ బొడ వడఁగింపన్
2. నింద్రజిత్తునిమీఁదన్; ఇంద్రజిత్తుఁడనియే వ్రాఁతప్రతులందు గనుపట్టెడిని.