పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/407

సీ.⁠

గవ్యూతిమాత్రంబు గగనంబు గైకొన్న, వింధ్యాద్రిశిఖరంబు విఱిచి యొక్క చే సుషేణుం డొక్కచేతన యిరువది, యోజనంబులకొండ నొనర వాయు తనయుండు చుక్కలఁ దాఁకినపొడవునఁ, గల [1]దుర్ధరాచలాగ్రము సురేంద్రు మనుమండుఁ దృణలీల మలయశృంగంబును, నీలుండు తద్ధరణీధరంబు తిరిగి వచ్చి యున్న గిరులు మైందద్వివి, దులు మహేంద్రకూటములు పెకల్చి గజగవాక్షగవయగంధమాదనశర, భులుఁ గడంకఁ దెచ్చి రలఘుభుజులు.

⁠ 261

వ.⁠

మఱియు ననేకు లనేకపాదపాదులు దెచ్చుచుం గడంకలు మెఱయ నాఁ డిరువదా ఱుయోజనంబులు గట్టి యథోచితప్రకారంబున నారాత్రియుం బుచ్చి మఱునాఁడు.

⁠ 262

సీ.⁠

పశ్చిమోత్తరపూర్వపాథోధిపర్యంత, మఖిలదిక్కులు నీవ లవలఁ జేసి కొండలు మాఁకులుఁ గోటానఁగోటులు, పృథివి బీఁటలు వాఱఁ బెఱుకువారుఁ దలల దొంతులు గాఁగ ధరియించి మురువుతో, విడివడి చేతుల విద్దె మనుచుఁ దెచ్చువారును వీఁకఁ దే నేఁగువారును, వడిఁ దెచ్చి కట్టపై వైచువారుఁ దెచ్చి తెచ్చి నడుమ నిచ్చిపోయెడువారు, మూఁపుమూఁపు దాఁక మ్రొగ్గువారుఁ గులిశనిహతి లేని కలగిరు లన మింట, నరుగుదెంచువారు నైరి కపులు.

⁠ 264

ఉ.⁠

కొందఱు పన్నిదంబులకుఁ గొండలు చేతులు రెంట మింటితు ట్టందుదదాఁక వైచి మగుడం బడ నొక్కొకకేలఁ బట్టుచుం గందుకకేళి సల్పుదురు కల్గిన వచ్చి విమానపంక్తులం గ్రందుగ నున్ననిర్జరపరంపర లోరసిలంగ నంతటన్.

⁠ 265

తే.⁠

పూని తమతమకొనివచ్చుభూరుహముల, కాయగస రెల్ల వెరఁజాడి ఱాయిఱప్ప దెచ్చువారికి నోరూరఁ దించు వత్తు, రెవ్వ రడిగినఁ బుడుకక నవ్వు లెసఁగ.

⁠

ఉ.⁠

ఒక్కఁడు దెచ్చుకొండ తల నుండఁగఁ మీఁదన యెత్తికొంచు నొం డొక్కఁడు నింగికిన్ నెగసి యుర్వి చలింపఁగ దాఁటి క్రందునం ద్రిక్కులు వెట్ట నొల్లఁ జనరే యని క్రమ్మఱఁ బాఱి వాఁడు వే ఱొక్కనగంబు పూని యరు దొందఁగ ముందట వచ్చువానికిన్.

⁠ 266

ఆ.⁠

చేతికొండ యొకనిచే నిచ్చి తల నున్న, కొండదొంతి కుదురుకొన నమర్చి మగుడ నడుగ వాఁడు నగచరుల్ నగ వానిఁ, గిక్కురించి పోయి వెక్కిరించు.

⁠ 267

వ.⁠

ఇత్తెఱంగున మఱియుం బరిహాసప్రకారంబులు చెల్ల వానరులు గడంగి సేతువు కట్టం దొడంగి రప్పుడు.

⁠ 268

చ.⁠

వనచరసింహనాదములు వారనిపాదపశైలపాతని స్వనముల మందరభ్రమణసంక్షుభితార్ణవలోకభీకర ధ్వని దలఁపించుచున్ దెసలు వ్రయ్యలు వాఱఁ జెలంగ నందు నిం దును దిరుగంబడం దొడఁగెఁ దూలి తిమింగిలముఖ్యజంతువుల్.

⁠ 269

1. ఇదియే 'దర్దుర' మని మూలము.