Jump to content

పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/369

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


⁠

భయద నిర్ఘాతసంఘాతపాతశాత, బాణఘాతహతులు గాక బ్రదుకఁగలరె.

⁠ 441


ఉ.⁠

ఉరవడి రాఘవాస్త్రతతు లుగ్రతరార్చుల మింట నంట నీ
కరము లురంబు నంగములుఁ గంఠము లాస్యము లంఘ్రు లూరులున్
శిరములు మర్మముల్ బరులుఁ జించుచుఁ ద్రుంచుచు నుచ్చిపాఱుచున్
మురియలు సేయుచున్ నిగుడ మూఁడుజగంబులు నాఁప నోపునే.

⁠ 442


శా.⁠

శ్రేణీభూతము లై దిగంతముల విక్షేపించు సౌమిత్రిదో
త్స్థూణాగ్రోజ్ఝితరుక్మపుంఖకషణోద్భూతస్ఫులింగచ్ఛటా
క్షీణజ్వాలధురీణబాణములు వర్షింపంగ నీ వేల స
ప్రాణత్రాణశరీరు లై నిలుతురే బ్రహ్మాదులున్ ముందటన్.

⁠ 443


మ.⁠

తురగస్యందనమత్తవారణభటస్తోమంబుతోఁ గూడ నీ
పురి భస్మంబుగఁ గాల్చి సైనికసుహృత్పుత్రానుజశ్రేణి నె
త్తురు గ్రక్కం బడ గ్రుద్ది చంపి మఱి మృత్యుక్రూరతం బట్టి నీ
శిరముల్ ద్రుంపఁగ నేన చాలుదు జయశ్రీలబ్ధి వర్ధిల్లఁగన్.

⁠ 444


క.⁠

సుగ్రీవాదులయెదుట ను, దగ్రగతిన్ నిన్నుఁ ద్రుంతు ననురఘుకులవీ
రాగ్రణిప్రతిజ్ఞకతన ద, శగ్రీవుఁడ బ్రతికి తీవు చావక నాచేన్.

⁠ 445


ఆ.⁠

అజునివరము నీకు నమరగంధర్వాసు, రాహియక్షరాక్షసాలిచేత
మడియ కుండఁ గాని మనుజవానరులచేఁ, గలనఁ జావకుండఁ గాదు వినుము.

⁠ 446


క.⁠

ఘనుఁ డగు రాముఁడు మనుజుం, డినజుఁడు వానరుఁడు గాన యీయిరువురచే
ననిఁ జావంగలవాఁడవు, మనమున నామాట నమ్మి మతకరి వగుచున్.

⁠ 447


శా.⁠

నీకంఠార్పితకాలపాశము శిరోనిర్ఘాతపాతంబు లం
[1]కౌకస్సంచయకాళరాత్రి గళబద్ధోదగ్రకాలాహి క
న్యాకారాగతమృత్యువు జనకకన్యన్ వేగ యొప్పించి లో
కైకప్రాణుని రామునిం గనుము నీ కీబుద్ధి గాకుండినన్.

⁠ 448


క.⁠

సీతారాములకోప, స్ఫీతానలశిఖలు గలయఁ బేర్చుచు లంకా
భూతవ్రాతము భస్మీ, భూతముగాఁ జేయు ననుడుఁ బొడమినకిన్కన్.

⁠ 449


మ.⁠

కుటిలభ్రూకుటిభీమఫాలదశకక్రూరోరునాసాపుటో
ద్భటలంబోష్ఠహనుప్రకంపననటద్దంష్ట్రాతిఘోరాస్యుఁ డై
పటుదృష్టిస్ఫుటవిస్ఫులింగములు పైపైఁ గ్రమ్మ నీకష్టమ
ర్కటునిం జంపుఁడు నా విభీషణుఁడు ధఃర్మం బొప్ప లంకేశుతోన్.

⁠ 450


శా.⁠

ఈకోపంబున కగ్నియో వరుణుఁడో యీశానుఁడో వాయువో
నాకాధీశుఁడొ యక్షనాయకుఁడొ కీనాశుండ కోణేశుఁడో
యీకీశాధముఁ డెంతవాఁ డరయ వీఁ డి ట్లెగ్లు లే మాడినన్

⁠
  1. ↑ కౌకస్సంచరకాళరాత్రి