| | సంగమంబును నాడి యందు బ్రాహ్మణులకు గోహిరణ్యదానంబులు సేసి, ప్రయా | |
| సీ. | “అనఘుం డమూర్తరయః ప్రియపుత్త్రుండు | |
| ఆ. | గాదు జనుల; కట్టి గయునామమున గయ | 318 |
| వ. | అని చెప్పిన శమఠువలన గయామాహాత్మ్యంబు విని యగస్త్యాశ్రమంబున కరిగి | 319 |
| మధ్యాక్కర. | “వాతాపి యనువాని నెట్లుసంపె సద్వంద్యుఁ డగస్త్యుఁ | 320 |
| క. | “వీతభయుఁ డిల్వలుండును | 321 |
| వ. | అం దగ్రజుం డయిన యిల్వలుం డొక్కబ్రాహ్మణు నతిభక్తి నర్చించి “నాకు సకల | 322 |
| తే. | విప్రుకడుపులోనున్న యవ్వీరు ననుజుఁ | 323 |
| వ. | అది మొదలుగా నిల్వలుండు దనకడకు నతిథు లై వచ్చు విప్రుల నిప్పాట నంత | |