పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/87

⁠

గా మతిలోఁ గోటిరుద్రరూపముల్ గావించె; నదియు భూమిఁ బ్రసిద్ధ మై రుద్రకోటి నాఁ బొలిచి వెలింగె.

⁠ 256

వ.⁠

అందు రుద్రుఁ బూజ సేసి రుద్రలోకప్రాప్తు లగుదురు.

⁠ 257

క.⁠

నరనుత! నైమిశమునఁ బు ష్కరముల మూఁటను జగత్ప్రకాశిత మై యి ద్ధరణిఁ గురుక్షేత్రము [1]దు స్తరదురితౌఘముల కెల్ల ద వ్వగుచుండున్.

⁠ 258

తే.⁠

అమరలోకనివాసుల యండ్రు విబుధు లా కురుక్షేత్రవాసుల; నదియు వినఁగ నుత్తమంబు దృషద్వతి యుత్తరమున, దపనతేజ! సరస్వతి దక్షిణమున.

⁠ 259

వ.⁠

అక్కురుక్షేత్రశమంతపంచకంబుల నడుమ రామహ్రదంబు నడుమఁ బితామహు నుత్తరవేది యనంబడు నట్టి కురుక్షేత్రంబు ముట్టినవారికిఁ, గురుక్షేత్రంబునకుం బోయెద మనినవారికిఁ, గురుక్షేత్రంబున వసియించెద మని తలంచినవారికి సర్వపాపక్షయం బగుఁ; దదనంతరంబున విష్ణుస్థానంబున విష్ణువు నర్చించి న నశ్వమేథఫలం బగుఁ; బారిప్లవం బను తీర్థ మాడి యగ్నిష్టోమఫలంబు వడ యుదురు; పృథివీతీర్థం బాడిన గోసహస్రదానఫలం బగు; శాలూకిని యను తీర్థం బాడిన దశాశ్వమేథఫలం బగు; సర్పతీర్థం బాడి, యందుఁ దరండకుం డను ద్వారపాలకునిం జూచినవారి కిష్టసిద్ధి యగు; నెందేని విష్ణుం డాదివరాహం బయ్యె, నట్టి వరాహతీర్థం బాడినవారికి నగ్నిష్టోమఫలం బగు; నశ్వీనీతీర్థం బాడిన రూపవంతు లగుదురు; జయంతియందు సోమతీర్థస్నానంబును, గృతశౌచతీర్థస్నానంబును, రాజసూయ పౌండరీకసమంబు; లగ్నివటంబున, ముంజవటంబున నీశ్వరు బూజించి [2]గాణపత్యంబు వడయుదురు; యక్షిణీ తీర్థ మాడి యిష్టఫలంబులు వడయుదురు; కురుక్షేత్రద్వారంబుఁ బ్రదక్షిణం బు సేసినం బాపక్షయం బగు.

⁠ 260

క.⁠

వీరుండు క్షత్రియులఁ దన దారుణపరశువున జామదగ్న్యుఁడు రౌద్రా కారుఁడు వధియించి తదీ యారుణమున నేనుమడువు లాపాదించెన్.

⁠ 261

వ.⁠

అందుఁ బితృతర్పణంబు సేసినం బితృదేవత లాతనికిం బ్రత్యక్షం బయి, నీ కిష్టం బైన వరంబు వేఁడు మనినఁ, బరశురాముండు వారల కి ట్లనియె.

⁠ 262

తే.⁠

“క్షత్రవధ నైనపాపంబు గ్రాఁగవలయుఁ; గడఁగి [3]నాకును సద్గతి గలుగవలయు; నివియుఁ బుణ్యతీర్థంబు లై యిద్ధరిత్రి; బరగుచుండంగ వలయు మీకరుణఁ జేసి.”

⁠ 263

వ.⁠

అని పితృదేవతల వరంబునం బుణ్యతీర్థంబులఁ జేసె; నట్టి రామహ్రదంబు లాడినవా రికి నశ్వమేధఫలం బగుఁ; గాయశోధనం బను తీర్థం బాడి కాయశుద్ధు లగుదు; రెం దేని విష్ణుదేవుండు లోకంబుల నుద్ధరించె నట్టి లోకోద్ధారం బను తీర్థ మాడి కులం

⁠

1. దు, స్తరతరదురితౌఘమునకు
2. యిష్టఫలంబులు వడయుదురు
3. సద్గతియును నాకుఁ బడయ వలయు