| వ. |
కేశినియును బాహుకుపలుకులు నాకారంబును దమయంతి కెఱింగించిన నది
యాతని నలుంగా శంకించి “యింకను వాని కడ కేఁగుము; వాఁడు ఋతుపర్ణు
వంటలవాఁడటె! పచనసమయంబున వానిచరితం బిమ్ముగా నెఱింగి ర” మ్మని
పంచిన నప్పుడ చని కేశినియు బాహుకునందు దైవమానుషనిమిత్తాద్భుత
క్రియలు సూచి వచ్చి దమయంతి కి ట్లనియె.
| 195
|
కేశిని యను దూతి దమయంతితో నలుని గుణంబులు సెప్పుట
| క. |
“అతని చరితంబు సెప్పఁగ
నతిమానుష, మపగతప్రయాస, మదృష్ట
శ్రుతపూర్వము; పరమార్థమ
[1]యతనిని వే ల్పనఁగ వలయు నంబుజనేత్రా!
| 196
|
| సీ. |
వినవమ్మ! తృణముష్టిఁ గొని వాఁడు వీచుడు
నం దగ్ని యుదయించి యతని వంట
లమరు నంతకు నింధనము లపేక్షింపక
యుడుగక మండుచు నుండు; మఱియుఁ
గడఁకతో నంజుళ్ళు గడుగంగ సమకట్టి
జల మపేక్షించుడు సంభవిల్లి
కుంభముల్ నిండి దివ్యాంభః ప్రవాహ మ
క్షయ మగుచుండుఁ దత్క్షణమ చూడ;
|
|
| ఆ. |
[2]నతని కరతలద్వయావమర్దితము లై
కందియును, మహాసుగంధకుసుమ
తతులు దొంటియట్ల తమ కంపు విడువక
యుండు, నతని తేజ మున్నతంబు.”
| 197
|
| వ. |
అనిన విని దమయంతి వెండియుఁ గేశినిం బంచి, బాహుకువండిన నంజుళ్ళు దెప్పిం
చి, యాస్వాదించి, బాహుకునందు నలులక్షణంబులు గలుగు టెఱింగియు
నూఱడ నోపక వానిపాలికిం గొడుకునుం గూఁతునుం గేశినితోడం బుచ్చిన న
క్కుమారులం జూచి.
| 198
|
| ఆ. |
వశము గాక బాష్పవారి యొల్కుచునుండఁ
గొడుకుఁ గూఁతు నెత్తికొని నలుండు
హర్షపులకితంబు లయిన నిజాంకంబు
లందు వారి నునిచి యాదరమున.
| 199
|
| వ. |
అక్కేశినిం జూచి “యిక్కుమారు లిద్దఱు నాకొడునుం గూఁతునుం బోలిన
వీరి నెత్తికొని దుఃఖించితి” నని తన్నేర్పడకుండం బలికి దానికి ట్లనియె.
| 200
|
| క. |
“నీవిట పలుమఱు వచ్చుచుఁ
బోవుచు నున్కి గని చిత్తములనొండుగ సం
భావింతు రితరజనములు;
గావున [3]రావలవ దింకఁ గార్యార్థినివై.
| 201
|
| వ. |
ఏము దేశాంతరంబుననుండి వచ్చిన యతిథులము; నీకు మాతోడి దేమి?” యనినఁ
గేశిని గ్రమ్మఱి వచ్చి బాహుకుమార్గం బంతయు దమయంతికిం జెప్పిన [4]నది
సంతసించి నిజజనని కి ట్లనియె.
| 202
|
| ఉ. |
“సందియమేల? సర్వగుణసంపదఁ జూడఁగ బాహూకుండు భూ
వందితుఁ డైన నైషధుఁ డవశ్యముఁ దా నగు; నామనంబు నా
నందముఁ బొందుచున్నది ఘనంబుగ; వాఁడిట వచ్చువాఁడొ, యే
నందుల కేఁగుదాననొ [5]రయంబున నాతని నిశ్చయింపగన్.”
| 203
|
- ↑ యతనిని బిల్వంగవలయు నంబుజనేత్రీ
- ↑ నతనికరతలద్వయామర్దితంబులై ... తమకంబు విడువక
- ↑ రా పలుప దింక
- ↑ నదియును జింతించి నిజజనని కిట్లనియె
- ↑ నయంబున ... గాన్
