పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/65

⁠

య్యది యుజ్జయినికిఁ దెరువులు; [1]మది నిన్నిటిలోన నరుగ మన కెద్ది యగున్.

⁠

క.⁠

[2]అడవులలో నాతోఁ గడు నిడుమలు వడనోప; వరుగు మిందుముఖీ! యి ప్పుడు నీ బంధుజనంబుల కడ” కనవుడుఁ దరుణి శోకగద్గద యగుచున్.

⁠ 71

ఆ.⁠

అతని కిట్టులనియె “నవనీశ! నీవును నేనుఁ జని విదర్భ నిష్టలీల నుండుదము మృగాకులోగ్రవనంబుల కరుగ నేల? యిడుమ లందనేల?”

⁠ 72

వ.⁠

అనిన విని నలుం డవనతాననుం డై “నీ చెప్పినట్లు విదర్భేశ్వరు రాజ్యంబును మన రాజ్యంబ; యేను దొల్లి యధికైశ్వర్యయుతుండనై యందులకుం బోయి బంధు జనులకు హృదయానందంబు సేసి, యిప్పు డివ్విధంబున సర్వస్వహీనుండ నై యెట్లు పోవనేర్తు” ననిన దమయంతి యి ట్లనియె.

⁠ 73

తే.⁠

“అధికదుఃఖరోగార్తున కౌషధంబు సురుచిరంబుగ భార్యయ చూవె; యెందు నొనర భార్యాసమేతుఁ డై యున్నవాని [3]కెంత లయ్యును నాపద లెఱుకపడవు.

⁠ 74

క.⁠

అలసి నెడ, డస్సి నెడ, నాఁ కలి దప్పియు నైన యెడలఁ, గడుకొని ధరణీ తలనాథ! పురుషునకు ని మ్ముల భార్యయు పాచుఁ జిత్తమున దుఃఖంబుల్.

⁠ 75

వ.⁠

కావున నిది “[4]మదనుజీవిత యనియును, ననువ్రత యనియు, ననుకంపనీయ యనియు నన్ను విడువక, నాయనుగమంబున ననుమతుండవు గ” మ్మనిన “నట్ల చేయుదుఁ; బ్రాణసమాన వైన ని న్నేల విడుతు? నోడకుండు” మని నలుండు దనదేవి నా శ్వాసించుచు నొక్కటఁ జని, విజనంబైన విపినంబున నొక్కసభం గని, యందు విశ్రమించి, పరుషధూళిధూసరస్థలంబున శయనించి మార్గశ్రమనిమీలితనయ నుం డై దుఃఖమునఁ గన్ను మొగుడకున్న లేచి, తనపాదంబులయంతికంబునఁ గ్లేశపరవశ యై నిద్రవోయెడు దమయంతిం జూచి.

⁠ 76

సీ.⁠

“ధరణిరాజ్యంబుతో ధనమెల్లఁ బరులచే                  నపహృతం బగుటయు, నాప్తమిత్ర బంధుజనంబులుఁ, బ్రకృతిజనంబులు                  విడుచుటయును, మహావిపినభూమిఁ బత్నితోఁ దన పరిభ్రమియించుటయు, నప్డు                  దలఁచి శోకించి, యిత్తరుణి దొల్లి మృదుశయనంబున మెలఁతలు మెలపుతో                  నడుగు లొత్తఁగ నిద్ర యనుభవించు

⁠

ఆ.⁠

కోమలాంగి; యిపుడు గుఱుకొని పాంసుల స్థలమునందు నిద్ర దగిలినదియుఁ బంకజాక్షి నాకు భార్యయై యిట్టిదుః ఖంబు వొందె దైవఘటనఁ జేసి.

⁠ 77

వ.⁠

ఏను దీనిదుఃఖంబు జూడనోప; నెటయేనియుం బోయెద; నిది నన్నుం గానక తన బంధువులయొద్దకుం బోయి దుఃఖంబులం బొరయకుండు” నని విచారించి పోవ సమకట్టి యక్కోమలి మేలుకొనకుండ మెల్లన దానివస్త్రంబునం దర్ధంబు సించి; తనకుం బరిధానంబు నేసికొని, వెలువడి కొండొకనేల పోయి, దమయంతియందు

⁠

1. దుది నిన్నిటిలోన
2. అడవుల నాతోడుతఁ గడు, నిడుములు పడఁజాల పరుగు
3. కెన్ని యయ్యును
4. మదధీనజీవత; మదనుజీవిత ... ననుమతుండవు గావలయు ననిన విని ... కన్నులు నొందకున్న