పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/56

వ.⁠

సత్యభంగభీతుండవు గావున నీ వింద యుండి, పదుమూడేండ్లుం జలిపి పదంపడి కరిపురంబునకు వచ్చి రాజ్యాభిషిక్తుండ వగుము; దుష్టద్యూతంబున మనరాజ్యం బపహరించిన సుయోధనుండు సుచిరప్రతిష్ఠితుండు కాకుండ, నిప్పుడ యద్దురాత్ము దూషింతుము; నికృతిపరుల నికృతినచేసి నిర్జించినఁ బాపంబు లేదు; సర్వప్రకారం బులను శత్రువుల జయించి రాజ్యంబు సేకొనుట రాజులకు విధిచోదితం బైన రాజధర్మంబ” యనిన భీమసేను మహాసంరంభంబునకు సంతోషించి ధర్మ నందనుం డాతనిం దనపైకిం దిగిచికొని [1]మూర్దాఘ్రాణంబు సేసి యి ట్లనియె.

⁠ 395

తే.⁠

“అనలునకు గాడ్పు దో డైన యట్టు లింద్ర తనయునకు నీవు దో డైనఁ దడయ కాజి [2]బోర రిపులకు బ్రతుకంగఁ బోలదైన ననఘ! యిది కోపమునకు ననవసరంబు.

⁠ 396

క.⁠

పదుమూఁడేండ్లుం బోయినఁ బదపడి పార్థుండు నీవుఁ బరనృపతుల దు ర్మదుల వధియించి విజయా స్పదబాహుల రగుఁడు ధర్మపరిరక్షకులై.

⁠ 397

వ.⁠

ఏ నెట్లును సత్యభంగంబు సేయుట కొడంబడ నోప” నని ధర్మతనయుం డనుజు ననునయించె; నని జనమేజయునకు వైశంపాయనకథితం బైన పుణ్యకథ యతి రమణీయంబుగాను.

⁠ 398

క.⁠

బిరుదాంకభీమ! భీమే శ్వర[3]కృతకృత్యప్రసాద! సౌజన్యగుణా భరణ! పరగండభైరవ! పరనృపమణిమకుటఘటితపద! బుధవినుతా!

⁠ 399

ఉత్సాహము.⁠

రాజవంశరత్న! రాజరాజ దేవ! నిత్యల క్ష్మీజయాభిరామ! ధర్మమిత్ర! మిత్రవిద్వదం భోజవనపయోజమిత్ర! భూరికీర్తికౌముదీ రాజితత్రిలోక! నిఖలరాజలోకపూజితా!

⁠ 400

గద్యము.⁠

ఇది సకలసుకవిజనవినుత నన్నయభట్టప్రణీతంబైన శ్రీమహాభారతంబునం దారణ్యపర్వంబునందుఁ బాండవవనప్రవేశంబును, గిమ్మీరవధయును, గృష్ణ పాంచాలాభిగమనంబును, సౌంభకాఖ్యానంబును నింద్రకీలాభిగమనంబును, గైరాతంబును, నర్జునుతపశ్చరణంబును, నీశ్వరుతోడ యుద్ధంబును, బరమేశ్వ రుచేతఁ బాశుపతాస్త్రంబు వడయుటయు, లోకపాలసందర్శనంబును, స్వర్గ గమనంబును, నూర్వశి శాపంబును, దేవతలవలన దివ్యాస్త్రలాభంబును నన్నది ప్రథమాశ్వాసము.

⁠

—————

1. మూర్థ్విఘ్రాణంబు
2. బొనరి రిపులకుఁ బ్రదుకంగ బోల దైన, ననఘ నిది కోపమునకు ననవసరంబు
3. కృతనిత్యప్రసాద.....పదవిబుధనుతా