| |
మత్తమధుకరగానమనోహరస్థలంబులను, మేరుశైలకందరంబులను, మందపవ
నంబులు గల నందనాదివనంబులయందును, నితాంతకాంతవికసితకనకారవింద
సమధికసౌరభసంవాసితమహానందకందంబు లైన మందాకినీతీరమణిమయవేది
కలయందును, జంద్రికాసుందరంబు లైన సికతాతలంబులను, మఱియు నిర్జర
విహారస్థానంబుల ననవరతసురతకేళీసౌఖ్యాంబుధి నన్ను నోలలార్పు” మనిన
[1]నిర్వికారధైర్యధుర్యుం డై యర్జునుం డి ట్లనియె.
| 363
|
| క. |
“ఓహో! యిమ్మెయి ధర్మ
ద్రోహోక్తులు పలుకఁ దగునె? దోసం బదిగా
దే? హరి హరి; మనమునఁ దగ
వూహింపక నన్నుఁ బలుకు టుచితమె నీకున్.
| 364
|
ఊర్వశి యర్జును నపుంసకునిఁగా శపించుట
| వ. |
జగంబులు వుట్టింపను మనుపను సమయింపను గర్తలైన దేవతలకు నెట్లు నడచిన
నెగ్గు లేదు; నేను గర్మభూమిని జనియించి [2]కర్మఠుండ నైతి; నాకు [3]నిచ్చటి యాచా
రం బుచితంబు గాదు; మదీయవంశకర్తయైన పురూరవునకుఁ బత్నివైన కార
ణంబునను, బురందరునకుఁ బరిచర్య యొనర్చుటను నాకు జనని వగుట సంది
యంబు లేదు; తల్లీ! నన్నుం బుత్త్రవాత్సల్యంబునం జూడు” మనిన మదనబాణ
పీడితయై కోపారుణితనయనంబుల నర్జునుం జూచి యూర్వశి “యేను గామించి
వచ్చిన నామనోరథంబు విఫలంబుఁ జేసినవాఁడవు, నీవు మర్త్యలోకంబున
మానవర్జితుండవై, మానినీమధ్యంబున నపుంసకుండవై యుండు” మని శాపం
బిచ్చి నిజగృహంబు నకుఁ జనియె; నంతఁ బ్రభాతసమయంబునఁ దద్వృత్తాంతం
బంతయు విని సురపతి కొడుకున కి ట్లనియె.
| 365
|
| క. |
“నీయట్టి ధైర్యవంతుని
నేయుగములనైనఁ గాన మెన్నండును; ధ
ర్మాయత్తమతివి; మునులకు
నీయింద్రియజయము గీర్తనీయము తండ్రీ!
| 366
|
| తే. |
అనఘ! యూర్వశి యిచ్చిన యట్టిశాప
మనుభవింపంగవలయు నీకవనియందు;
నింక మీ పదుమూఁడవయేఁడు సత్య
సరణి నజ్ఞాతవాసంబు సలుపవలయు.
| 367
|
| వ. |
అక్కాలంబున నీవు షండరూపంబునఁ బ్రచ్ఛన్నుండవై రాజకన్యకలకు నృ
త్యంబు గఱపుచుండి తదంత్యంబున శాపమోక్షంబు వడయు” మని యనుగ్రహిం
చె; నీయాఖ్యానంబు విన్న పుణ్యపురుషులు సకలదురితవిముక్తు లగుదు రని చెప్పి
వైశంపాయనుండు జనమేజయున కి ట్లనియె.
| 368
|
| సీ. |
వజ్రాస్త్ర మాదిగా [4]వరదుఁ డై వివిధది
వ్యాస్త్రముల్ పార్థున కమర నిచ్చి
తత్ప్రయోగంబులుఁ దద్రహస్యంబులుఁ
దన్నివర్తములుఁ దడయ కపుడు
దయ నుపదేశించి, “దారుణాహవములం
దవిజేయవీర్యుండ వగుము పేర్మి”
నని మహాసౌహార్దుఁ డై చిత్రసేనుఁ డ
న్గంధర్వపతితోడ గారవమున
|
|
- ↑ నిర్వికారధైర్యధుర్యుం డైన
- ↑ సత్కర్మపరుండ నైన
- ↑ నిచ్చట నాచారం
- ↑ వరదుఁడు (వరదుండు) దివ్యాస్త్రములు పార్థునకు వేడ్క మొనయ నిచ్చి
