| | దురితంబు వలనం బాసి, తమోవిముక్తుం డైన చంద్రుండునుబోలె వెలుంగు” | 256 |
| ఉ. | “నీ వచనంబు ధర్మ్యము, వినీతము [1]నీతియుతంబు నిష్టసి | 257 |
| క. | వనమునఁ బండ్రెం డేండ్లును | 258 |
| చ. | అలఘుగుణంబులం దధికుఁ డైన మహాత్ముఁడు [3]రాగకోపమా | 259 |
| వ. | ఏ నెట్లును సత్యసమయం బతిక్రమింప నోప; [4]శుభోదయకాలంబుఁ బ్రతీక్షించి | 260 |
| ఆ. | అంతకుండు జనుల కాసన్నుఁ డై యుండ | 261 |
| వ. | శరీరికి మరణంబు నియతంబు; మరణంబునకు ముందర వైరంబు దీర్పనివాని | 262 |
| క. | వీరల దుఃఖము దీర్పక | 263 |
| వ. | ఇది బ్రాహ్మణధర్మంబు గాని క్షత్త్రియధర్మంబు గాదు; మనుప్రణీతంబులైన రాజ | 264 |
| తే. | వనమునందుఁ బండ్రెండుసంవత్సరంబు | 265 |
- ↑ నీతియుతం బభీష్టసి, ద్ధ్యావహ ... నీవు దలంపఁగా ... రావసరోక్తికిన్ విషమమై
- ↑ జలుపఁ బూని
- ↑ రాగదోషమా ... యక్షమా విదశుఁ డై ... సంచల యగు ... సజ్జనుఁ డుండ
- ↑ సుఖోదయకాలంబుఁ
- ↑ క్రూరాకారు లగు రిపులకును ముదముగ ను...మనకున్
- ↑ శత్రుసంహారనిరసనంబున; శత్రువర్ధనంబున నత్యంతహాని
- ↑ కుండ నజ్ఞాతవత్సర మొక్కదివస ... మెట్లయిన మనము
