పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/34

⁠

గ్రుమ్మరి, కాయలుఁ గూరలు దిని పేద                  వడినఁ జూచియు, దీర్ఘబాహుయుగళుఁ డయ్యును బాహుసహస్రంబు గలిగిన                  యర్జునుకంటె బలాఢ్యుఁ డగుచు నేకవేగంబున నేనమ్ము లొక్కయ                  మ్మేసినవిధమున నేయ నేర్చు

⁠

ఆ.⁠

నర్జునుండు వనమృగావలిఁ గలిసి యి ట్లున్నఁ జూచియును, సుఖోచితాత్ము లైన కవలు దీను లై యున్నఁ జూచియు నుపశమంబుఁ దాల్చి యుండఁదగునె?

⁠ 215

వ.⁠

క్షమయును దేజంబును నయ్యయికాలంబులఁ బ్రయోగింప నేరని రాజునకుం బ్రజానురాగప్రతాపంబులు లేవను నీయర్థం బితిహాసంబున వినంబడు; క్షమాతే జంబులలోన నెయ్యది విశేషంబు దానిన నిర్ణయించి చెప్పు మని బలీంద్రుండు దొ ల్లి తన పితామహుం డయిన ప్రహ్లాదు నడిగిన నాతండు బలీంద్రున కి ట్లనియె.

⁠ 216

ఆ.⁠

“[1]క్షమయ తాల్చి యుండఁ జన దెల్లప్రొద్దుఁ; దే జంబ తాల్చి యుండఁ జనదు పతికి; సంతతక్షముండు, సంతతతేజుండు నగుట దోష మందు రనఘమతులు.

⁠ 217

వ.⁠

అది యెట్లనిన నిత్యక్షమాన్వితుం డయిన వానికి భృత్యులు వెఱవక యవమానంబు సేయుదు; రర్థంబులయం దధికృతు లయిన వారలు ధనంబు లపహరించి దర్పంబు సూపుదురు; మఱి నిత్యతేజోధికుం డైనవాఁ డతిక్రూరదండంబున సర్వజనసంతాపం బు సేయుచు గృహగతం బైన సర్పంబును బోలె నెప్పుడు నుద్వేగకరుం డగుం; గా వునఁ గాలోచితంబులుగా క్షమాతేజంబులు గల్పించునది; యథాకాలకల్పితక్షమాతే జుం డైన వానికి నుభయలోకసిద్ధి యగు; నని బలీంద్రప్రహ్లాదసంవాదంబు సెప్పి వెండియు ద్రౌపది యి ట్లనియె.

⁠ 218

తే.⁠

[2]ఆది నపరాధ మొక్కటి యైన నదియు నల్ప మైనను క్షమియించు నదియుఁ గాక; చెనసి యుపరాధములు పెక్కు సేయుచున్న పాపకౌరవ్యులకు సహింపంగ నేల?

⁠ 219

క.⁠

ఇది తేజంబున కవసర ముదితక్రోధుండ వగుమ యొక్కించుక; దు ర్మదు లగు సుయోధనాదుల నదయుల వధియింతు రుగ్రులై [3]నీ తమ్ముల్.”

⁠ 220

వ.⁠

అనిన ధర్మరా జిట్లనియె.

⁠ 221

సీ.⁠

“క్రోధంబు పాపంబు; గ్రోధంబుననచేసి                  యగుఁ జువ్వె ధర్మకామార్థ హాని; గడుఁ గ్రోధి గర్జంబు గానండు; క్రుద్ధుండు                  గురునైన నిందించుఁ; గ్రుద్ధుఁ డైన వాఁ డవధ్యులనైన వధియించు; మఱి యాత్మ                  ఘాతంబు సేయంగఁ గడఁగుఁ గ్రుద్ధుఁ; డస్మాదృశులకు ధర్మానుబంధుల కిట్టి                  క్రోధంబు దాల్చుట గుణమె చెపుమ?

⁠

1. క్షమయుఁ దేజంబును సమమైన నగు (సమమైన దగు) గాని, క్షమయ దాల్చి యుండఁ జనదు పతికి ... సంతతతేజుఁడై, యునికి పాపమందు
2. అరయ నపకార మొక్కటి యైన సల్ప, మైన శమియించు నది గాక యలయ కిపుడు; అధిప యపరాధ మొక్కండ యైన నదియు
3. నీ యనుజుల్