| | డతిశీఘ్రగమనంబునం బోయి, బద్మినీతీరంబునం బడియున్న యన్నతెఱంగుఁ | 393 |
| ఆ. | “అనఘ! యీజలాశయము నాయధీనంబు; | 394 |
| క. | అనిన నది యాదరింపక | 395 |
| సీ. | అంత నంతకసూనుఁ డంతరంగంబున | |
| ఆ. | తీరభూమిఁ బడిన వారి, నవారిత | 396 |
| క. | నాలుఁగుదిక్కులుఁ గనుఁగొని | 397 |
| వ. | డాయుటయు నాకాశవాణి యి ట్లని వీతెంచె. | 398 |
| మ. | “బలిమిం జొచ్చిన నెట్టివారి కయినం బ్రాణంబుపై వచ్చు; నీ | 399 |
| ఉ. | “మ్రుచ్చిలి [3]నిల్చి దుర్వచనముల్ పచరించినఁ జెల్ల నిత్తునే? | 400 |
| ఆ. | ఇట్టు లేయుటయును నెప్పటివాక్యంబు | 401 |
| వ. | తదనంతరంబ యుధిష్ఠిరుండు భీమసేను నాలోకించి “కవలును గవ్వడియును నింత | 402 |
| తరలము. | “ఇది మనుష్యకృతంబుగాదు; సురేంద్రకిన్నరపన్నగ | |
