| ఆ. | ఎచట నున్ననైన నెల్లప్పుడును నిన్నుఁ | 346 |
| చ. | ఇనుఁ డఱచేత మాటు వడు టెన్నఁడుఁ గల్గునె? నిన్ను నెమ్మి నేఁ | 347 |
| చ. | దివి, భువి, నంతరిక్షమున, దిక్కుల, గాడ్పున, నగ్నియందు, న | 348 |
| వ. | అని యేడ్చుచుం గుంతి యచ్చటం దడయ వెఱచి గూఢప్రకారంబునఁ గన్యాం | 349 |
| సీ. | ధృతరాష్ట్రసఖుఁ డైన యతిరథుం డను సూతుఁ | |
| ఆ. | వినుతహేమకవచుఁ, గనకకుండలధరు | 350 |
| వ. | తనజీవితేశ్వరియైన రాధం జూచి యి ట్లనియె. | 351 |
| క. | “అనపత్యుల మగు మనకును | 352 |
| క. | అని దానిచేతి కిచ్చినఁ | 353 |
| వ. | ఇ ట్లాదంపతులు ప్రమోదసంపద సొంపారఁ గుమారుం గొని నిజమందిరంబున | 354 |
| క. | వసువర్మధరుఁడు గావున | 355 |
| వ. | తద్వృత్తాంతం బంతయుఁ గుంతి తనయాప్తచరులవలన విని శిథిలీకృతసంతాప | |