పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/330

వ.⁠

కావున నిప్పుడు మదీయసమాగమంబున కొడంబడుము; నీకోరినయట్టి తనయుండు జనియించు; నిట్లు సేయనినాఁడు నిన్నును భవజ్జననీజనకులను భస్మంబు సేయుదు; మఱియు నీదైన శీలవృత్తంబు లెఱుంగక మంత్రంబు గర్వంబునం జేసి నీ కుపదే శించిన తాపసు నీక్షణంబ నిర్దహింతు; నిదె యంబరంబుననుండి యింద్రాదిసుర వరులు నీకతమ్మునఁ జిక్కువడి యున్న నన్నుం జూచి నవ్వుచున్నవారు; వీరిం జూడు” మని దివ్యదృష్టి యిచ్చినం జూచి, కుంతిభోజరాజనందన డెందంబున నమందలజ్జా వివశ యగుచు దినేశ్వరున కి ట్లనియె.

⁠ 331

క.⁠

“నను నిచ్చుటకుం గర్తలు జననియు జనకుండుఁ గాక చనునే నాకున్ వనితాధర్మము విడువఁగ? ననఘా! యి ట్లయిన [1]ధర్మహానియుఁ గాదే?

⁠ 332

ఆ.⁠

మంత్రబల మెఱుంగ మదిఁ గోరి తప్పు సే సితి; మహాత్మ! దీనిఁ జెట్ట గాఁగ నవధరింప, కెట్టులైన నా బాల్యంబుఁ గరుణ సైఁపవలయుఁ; గమలమిత్త్ర!”

⁠ 333

వ.⁠

అని మఱియు ననేకప్రకారంబుల దివాకరు ననునయించి, యెట్లునుం గ్రమ్మఱిం పనేరక, దనకారణంబునఁ గులంబునకును గురుజనంబులకును నపాయం బగు ననియునుం దలపోసి, భయంబు మిగులఁ దెగువ సేసి యతని కి ట్లనియె.

⁠ 334

చ.⁠

“ముదము దలిర్ప బంధుజనముల్, గురువర్గముఁ గూడి రూఢి నొ ప్పిదముగ ధర్మమార్గమునఁ బెండిలి సేయఁగఁ బిమ్మటన్ సము న్మదరసకేళి[2]లీల గరిమం బగుఁ గాక; కులంబు, శీలమున్ వదలి వధూజనంబులకు వచ్చునె యిమ్మెయి వేడ్క సల్పఁగన్?

⁠ 335

క.⁠

బంధుమతినైన నను ని ర్బంధము మెయి ధర్మబాహ్యపథమున నలినీ బాంధవ! యిటు సేయుటయు న మంథరభవదీయకీర్తి మలినము గాదే?

⁠ 336

చ.⁠

జగములయందు ధర్మువును సత్యము నీయవి గాదె? [3]యెందు నే తగవులు నీయెఱుంగని విధంబులె? యిట్టిది నీదు బుద్ధికిం దగ వగునేని మార్పలుకుదాననె యే? నగుఁగాక; నీకు నిం పగు తెఱఁ గాచరింపు మట; యావల నయ్యెడు నింద కోర్చెదన్.”

⁠ 337

సీ.⁠

అనుటయు నద్దేవుఁ డయ్యిందుముఖిఁ జూచి                  “తల్లిదండ్రులును, బాంధవజనంబు కారు ని న్నీగికిఁ గర్తలు; విను నీవ                  యొడయురాలవు నీకు నుజ్జ్వలాంగి; కామంబు లెల్లను గామించి పొందుట                  నయ్యెఁ గన్యాశబ్ద; మట్లుగాన యాత్మతంత్రత్వంబునందు నీకెగ్గు లేఁ                  దే నేల నడతు ధర్మేతరంబు;

⁠

ఆ.⁠

మత్సమాగమమున మదిరాక్షి! నీదు క న్యావ్రతంబుఁ జెడదు; నందనుండు నధికతేజుఁ డుదయ మగు; నిన్ను లోకనిం దయును బొందకుండుఁ దథ్య మబల!”

⁠ 338

1. వంశహానియుఁ
2. లీలకుఁ గ్రమం బగుఁ
3. దేవ యే...నీదుబుద్ధికిం...నింద కోర్చితిన్